Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Abstracte kunst

Kunststroming
Welkom in mijn studeerkamer!

Abstracte kunst Toen kunst niet langer iets herkenbaars hoefde voor te stellen Abstracte kunst laat de zichtbare werkelijkheid gedeeltelijk of volledig los. Een schilderij hoeft geen landschap, persoon of voorwerp te tonen. Kleur, lijn, vorm, ritme en compositie kunnen zelf het onderwerp van het kunstwerk worden. Rond 1910 begonnen verschillende kunstenaars hiermee te experimenteren. Wassily Kandinsky onderzocht de emotionele kracht van kleur, Piet Mondriaan bracht voorstellingen steeds verder terug tot lijnen en kleurvlakken en Kazimir Malevich gebruikte eenvoudige geometrische vormen. Abstractie kent veel varianten. Geometrische abstractie werkt met duidelijke vormen en structuren, terwijl lyrische of expressieve abstractie juist ruimte geeft aan spontane beweging en emotie. Later ontstonden onder meer abstract expressionisme, colorfield painting en hard-edge painting. Niet iedere abstractie verwijdert de werkelijkheid volledig. Een kunstenaar kan ook beginnen met een boom, landschap of mens en die vorm steeds verder vereenvoudigen. Abstracte kunst veranderde daarmee een fundamentele regel. Kunst hoefde niet langer vooral te laten zien wat de kunstenaar zag. Ze kon ook zichtbaar maken hoe kleur, vorm en materiaal zelfstandig kunnen werken.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

gerelateerd aan

is gerelateerd aan

is verbonden met

verbonden met

  • Expressionisme

verbonden met

vertegenwoordigt

verwantschap met

wordt vertegenwoordigd door

Olieverf

Techniek

Olieverf Van een klodder gekleurde pasta naar vijf eeuwen meesterwerken Olieverf is een van de belangrijkste materialen uit de geschiedenis van de schilderkunst. Pigment wordt gemengd met een drogende olie, meestal lijnolie. Daardoor ontstaat verf die langzaam droogt en kunstenaars veel mogelijkheden geeft om kleuren te mengen, lagen over elkaar aan te brengen en kleine details uit te werken. Juist die lange droogtijd werd een kracht. Schilders kunnen zachte overgangen maken, transparante glacislagen gebruiken of juist dikke klodders verf aanbrengen. Van de verfijnde schilderijen van Jan van Eyck en Rembrandt tot de krachtige penseelstreken van Vincent van Gogh: allemaal ontstonden ze met hetzelfde basisprincipe. Olieverf veranderde bovendien mee met de kunstenaar. Verf in tubes maakte buiten schilderen in de negentiende eeuw veel gemakkelijker. Open de deur naar olieverf: ontdek pigmenten, lijnolie, glaceren, impasto, paletmessen, schildersdoek en kunstenaars die met een paar kleuren een compleet nieuwe wereld konden schilderen.

Met dunne laagjes olieverf kon Van der Neer zelfs maanlicht laten gloeien

Beschrijving
Olieverf
Met dunne laagjes verf kon Van der Neer zelfs maanlicht laten gloeien

Olieverf bestaat uit pigment dat met een drogende olie, vaak lijnolie, wordt vermengd. De techniek biedt schilders grote mogelijkheden om transparante en dekkende verflagen te combineren. Daardoor kunnen subtiele kleurovergangen, diepe schaduwen en bijzondere lichteffecten worden opgebouwd.

Voor Aert van der Neer waren deze eigenschappen bijzonder belangrijk. Zijn landschappen spelen vaak met moeilijke lichtsituaties: maanlicht, schemering, zonsondergangen en donkere wolkenluchten.

Door verschillende verflagen over elkaar aan te brengen kon hij donkere partijen diepte geven en tegelijkertijd lichtere gedeelten laten oplichten. Transparante lagen konden kleuren verdiepen zonder onderliggende verf volledig te bedekken.

Technisch onderzoek heeft bovendien laten zien dat Van der Neer soms in nog natte verf kraste, waardoor een lichtere onderliggende laag opnieuw zichtbaar werd. Zo konden kleine lichtaccenten ontstaan.

Olieverf was voor Van der Neer dus veel meer dan eenvoudig kleurmateriaal. De eigenschappen van de verf hielpen hem het ongrijpbare te schilderen: licht dat door wolken breekt, over water glijdt en langzaam in de duisternis verdwijnt.

Het begrijpen van abstracte kunst

Publicatie

Hoe leer je zelf abstracte kunst te maken? Vergeet even wat het moet voorstellen en ontdek wat kleur, vorm en beweging kunnen doen Abstracte kunst maken begint niet met zomaar wat verf op een doek gooien. Je leert kijken naar kleur, vorm, lijn, ritme, contrast en compositie zonder dat je daarmee een herkenbaar voorwerp hoeft af te beelden. Begin eenvoudig. Kies bijvoorbeeld drie kleuren en vijf vormen. Maak daarmee verschillende composities. Wat gebeurt er wanneer één vorm veel groter wordt? Wanneer kleuren botsen? Of wanneer je bijna het hele doek leeg laat? Kijk vervolgens naar kunstenaars als Kandinsky, Mondriaan, Malevitsj en Rothko. Niet om ze na te maken, maar om te ontdekken welke keuzes zij maakten. Experimenteren is belangrijker dan onmiddellijk een mooi resultaat krijgen. Maak series, verander telkens één element en vergelijk de resultaten. Open de deur naar abstracte kunst: ontdek kleurtheorie, compositie, geometrische abstractie, actionpainting, intuïtief werken en praktische experimenten waarmee je stap voor stap je eigen abstracte beeldtaal ontwikkelt.

Over Het begrijpen van abstracte kunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Paletmes

Techniek

Paletmes Soms wordt een schilderij niet alleen met penselen gemaakt Een paletmes is een plat metalen gereedschap dat schilders traditioneel gebruiken voor het mengen van verf op een palet. Daarnaast bestaan schildermessen waarmee verf rechtstreeks op een schilderoppervlak kan worden aangebracht. Daarmee kunnen dikke lagen, scherpe randen en opvallende structuren worden gemaakt. Vooral bij impasto kan een mes interessante effecten opleveren. De verf kan worden uitgesmeerd, opgeschoven of in stevige banen worden aangebracht. Het resultaat verschilt duidelijk van een zachte penseelstreek. Bij Carel Fabritius is voorzichtigheid nodig. Zijn schilderijen bevatten soms krachtige, dik aangebrachte verf en opvallend vrije verfstreken, maar daaruit kan niet automatisch worden geconcludeerd dat hij voor specifieke passages een paletmes gebruikte. Zonder overtuigend technisch onderzoek blijft zo'n directe koppeling onzeker. Het paletmes is voor KunstCore daarom vooral interessant als ondersteunend object bij schildertechniek. Vanuit Fabritius kan de bezoeker via impasto en zichtbare verfstructuur verder ontdekken hoe schilders verf fysiek behandelen. Een schilderij bestaat immers niet alleen uit kleuren en voorstellingen. Het blijft ook materiaal dat met gereedschap op een oppervlak is aangebracht.

Over Paletmes is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Negatieve ruimte

Techniek

Negatieve ruimte Ontdek waarom juist wat níét is ingevuld een kunstwerk sterker kan maken Negatieve ruimte is het gebied rondom en tussen de belangrijkste vormen van een kunstwerk. Het lijkt misschien alsof daar niets gebeurt, maar voor een compositie kan deze ruimte juist heel belangrijk zijn. Een leeg vlak rond een figuur zorgt bijvoorbeeld dat die figuur beter opvalt. Bij horror vacui ontstaat precies met deze negatieve ruimte een interessant spanningsveld. De kunstenaar voelt de neiging om lege gebieden alsnog te vullen met lijnen, kleuren, patronen, ornamenten of andere details. Daardoor wordt de negatieve ruimte steeds kleiner of verdwijnt zij zelfs vrijwel volledig. Andere kunstenaars doen juist het tegenovergestelde en gebruiken leegte bewust om rust, afstand en aandacht te scheppen. Negatieve ruimte laat daarom goed zien dat leegte binnen een kunstwerk niet hetzelfde is als een vergeten gedeelte. Het kan een bewuste keuze zijn. Wie naar horror vacui kijkt, kan zichzelf daarom een interessante vraag stellen: hoeveel leegte kan een kunstenaar verdragen voordat de behoefte ontstaat om toch weer iets toe te voegen?

Over Negatieve ruimte is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Acrylschilderen

Techniek

Sneldrogende verf paste perfect bij het hoge tempo van Basquiats beeldtaal Acrylverf was een van de materialen waarmee Jean-Michel Basquiat zijn schilderijen opbouwde. De verf droogt relatief snel en kan zowel dun als dekkend worden aangebracht. Dat maakte acryl geschikt voor zijn directe en energieke manier van werken. Basquiat schilderde vaak niet volgens het traditionele principe waarbij een voorstelling zorgvuldig laag voor laag werd voltooid. Hij voegde beelden toe, overschilderde gedeelten en combineerde verf met woorden, tekeningen, olieverfstift en collage. Acrylverf maakte zulke snelle veranderingen gemakkelijk. Een vlak kon worden geschilderd en korte tijd later alweer worden voorzien van nieuwe lijnen of teksten. Daarbij hoefde het schilderoppervlak niet netjes of egaal te worden. Druipers, zichtbare penseelstreken en onregelmatigheden konden onderdeel blijven van het uiteindelijke beeld. Juist die combinatie van snelheid en gelaagdheid past bij Basquiats kunst. Zijn schilderijen lijken vaak nog bezig te zijn terwijl we ernaar kijken. Acrylschilderen was voor hem daarom geen doel op zichzelf. Het was een flexibel middel waarmee gedachten, woorden en beelden snel naast en over elkaar konden worden gezet.

Over Acrylschilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Gelaagd schilderen

Techniek

Gelaagd schilderen Onder het zichtbare schilderij zitten eerdere gedachten die nooit helemaal verdwijnen Gelaagd schilderen speelt een belangrijke rol in de kunst van Jean-Michel Basquiat. Hij bouwde zijn voorstellingen op door verf, tekeningen, woorden, symbolen en soms gekopieerde afbeeldingen over en naast elkaar te plaatsen. Daarbij hoefde een eerdere laag niet volledig te verdwijnen. Basquiat schilderde gedeelten over, maar liet vaak genoeg zichtbaar om te suggereren dat er iets onder verborgen zit. Hierdoor lijkt een schilderij een geschiedenis te hebben. Deze werkwijze past bij zijn manier van denken. Verschillende onderwerpen kunnen tegelijkertijd aanwezig zijn: een schedel naast een woord, een anatomisch diagram onder verf en een kroon boven een doorgestreepte tekst. De kijker kan daardoor moeilijk bepalen wat als eerste gelezen of bekeken moet worden. Het oog blijft over het oppervlak bewegen en ontdekt voortdurend nieuwe details. Gelaagd schilderen geeft Basquiats werk bovendien snelheid en spanning. Correcties worden niet noodzakelijk weggewerkt. Een verandering mag zichtbaar blijven. Zo wordt het schilderproces onderdeel van het eindresultaat. Het kunstwerk toont niet alleen Basquiats uiteindelijke gedachte, maar ook sporen van eerdere beslissingen.

Over Gelaagd schilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Ad Reinhardt

Kunstenaar

Ad Reinhardt Hoeveel kun je uit een schilderij weglaten? Ad Reinhardt (1913–1967) was een Amerikaanse kunstenaar die de abstracte kunst steeds verder terugbracht tot haar meest elementaire vorm. Hij begon met kleurrijke geometrische composities, maar verwijderde geleidelijk bijna alles wat hij overbodig vond. Geen verhaal, geen herkenbare voorstelling en uiteindelijk nauwelijks nog kleur. Daarmee zocht Reinhardt naar een kunst die uitsluitend zichzelf vertegenwoordigde. Beroemd zijn zijn zogenaamde zwarte schilderijen. Op het eerste gezicht lijken deze doeken volledig zwart. Wie langer kijkt, ontdekt echter subtiele verschillen. Vaak bestaat het oppervlak uit rechthoekige vlakken met uiterst kleine variaties in donkere kleuren. Het schilderij vraagt daardoor tijd en aandacht van de kijker. Reinhardt verzette zich tegen het idee dat kunst decoratie, amusement of handelswaar moest zijn. Voor hem moest schilderkunst zelfstandig blijven. Zijn radicale houding maakte hem belangrijk voor latere ontwikkelingen zoals minimal art en conceptuele kunst. Reinhardt laat zien dat bijna niets zichtbaar maken juist kan uitnodigen tot uitzonderlijk aandachtig kijken.

de zoektocht naar de uiterste vorm van abstractie

Beschrijving
KUNSTENAARS | Ad Reinhard 



Personalia Ad Reinhard 
Geboortedatum: 24 december 1913

Geboorteplaats: Buffalo, Verenigde Staten

Overlijdensdatum: 30 augustus 1967

BIOGRAFIE
Een kunstenaar van uiterste eenvoud

Ad Reinhardt behoort tot de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw. Hoewel hij vaak wordt gerekend tot het abstract expressionisme, volgde hij binnen deze stroming een geheel eigen weg. Waar veel abstract-expressionistische kunstenaars werkten met spontane gebaren, krachtige penseelstreken en een directe uitdrukking van emoties, zocht Reinhardt juist naar rust, orde en zuiverheid. Zijn streven was om schilderkunst terug te brengen tot haar meest fundamentele vorm.

Reinhardt werd geboren in Buffalo in de staat New York. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een grote belangstelling voor tekenen en schilderen. Hij studeerde kunstgeschiedenis en beeldende kunst aan verschillende instellingen en raakte geïnteresseerd in zowel moderne Europese kunst als traditionele Aziatische kunstvormen. Deze brede belangstelling zou later een belangrijke rol spelen in zijn artistieke ontwikkeling.

Van kleurrijke abstractie naar monochroom
In zijn vroege carrière maakte Reinhardt nog kleurrijke abstracte composities. Zijn schilderijen vertoonden invloeden van het kubisme, het constructivisme en andere moderne kunststromingen. Geleidelijk begon hij echter steeds meer elementen uit zijn werk te verwijderen. Hij vond dat kunst geen verhalen hoefde te vertellen, geen politieke boodschap hoefde uit te dragen en ook geen persoonlijke emoties hoefde weer te geven.

Deze zoektocht naar eenvoud leidde uiteindelijk tot zijn beroemdste werken: de zogenaamde "zwarte schilderijen". Op het eerste gezicht lijken deze schilderijen volledig zwart. Wie echter langer kijkt, ontdekt subtiele verschillen in toon, vlakverdeling en compositie. Reinhardt gebruikte verschillende tinten zwart en zeer donkere kleuren om nauwelijks zichtbare patronen te creëren.

De zwarte schilderijen
De zwarte schilderijen, die hij vooral vanaf de jaren vijftig maakte, vormen het hoogtepunt van zijn artistieke ontwikkeling. Voor Reinhardt waren deze werken het eindpunt van een lange zoektocht naar pure schilderkunst. Hij wilde een kunst creëren die volledig op zichzelf stond, zonder verwijzingen naar de buitenwereld.

Veel bezoekers ervaren deze schilderijen aanvankelijk als leeg of eenvoudig. Toch nodigen ze uit tot aandachtig kijken. Naarmate de ogen zich aanpassen, worden subtiele verschillen zichtbaar. Op die manier confronteert Reinhardt de toeschouwer met het proces van waarnemen zelf. Het schilderij gaat niet alleen over wat zichtbaar is, maar ook over hoe wij kijken.

Invloed op latere kunststromingen
Hoewel zijn werk tijdens zijn leven niet altijd gemakkelijk werd begrepen, groeide zijn invloed na zijn overlijden aanzienlijk. Zijn streven naar eenvoud en reductie vormde een belangrijke inspiratiebron voor het minimalisme en de conceptuele kunst. Kunstenaars die op zoek waren naar een sobere en analytische beeldtaal vonden in Reinhardt een belangrijke voorganger.

Daarnaast was Reinhardt actief als schrijver, docent en criticus. Hij publiceerde essays waarin hij zijn ideeën over kunst uiteenzette en verdedigde. Zijn opvattingen waren vaak scherp en compromisloos, maar hebben een grote bijdrage geleverd aan het debat over de betekenis van moderne kunst.

Een blijvende erfenis
Ad Reinhardt overleed op 30 augustus 1967 in New York. Zijn werk wordt tegenwoordig beschouwd als een van de meest consequente en radicale bijdragen aan de moderne schilderkunst. Door steeds verder te zoeken naar eenvoud en zuiverheid wist hij een unieke plaats in de kunstgeschiedenis te veroveren.

Zijn schilderijen laten zien dat zelfs de kleinste verschillen van betekenis kunnen zijn. Daarmee nodigt Reinhardt ons uit om aandachtiger te kijken en de kracht van stilte, concentratie en nuance te ontdekken.

Stromingen:

- kubisme;
- constructivisme.

Informele kunst

Kunststroming

Informele kunst Kunst waarin het gebaar belangrijker werd dan het plan Informele kunst is een verzamelnaam voor abstracte kunst die vooral in Europa na de Tweede Wereldoorlog tot ontwikkeling kwam. Kunstenaars wilden afstand nemen van strakke composities, geometrische vormen en vooraf bedachte regels. In plaats daarvan kregen spontaniteit, materiaal, beweging en het schildergebaar veel ruimte. Verf kon worden gesmeerd, gekrast, gedruppeld of dik opgebracht. Soms ontstonden ruwe oppervlakken waarin het materiaal bijna even belangrijk werd als kleur en vorm. Informele kunst heeft raakvlakken met het Amerikaanse abstract expressionisme, maar ontwikkelde in Europa verschillende eigen richtingen. Ook kunstenaars rond Art Informel, Tachisme en materieschilderkunst worden ermee verbonden. Het resultaat hoeft niets herkenbaars voor te stellen. Het schilderproces zelf kan zichtbaar blijven. Ga vanuit Informele kunst eens verder naar Abstract expressionisme, Tachisme of Materieschilderkunst en kijk vooral naar het oppervlak: kun je aan de verf nog ontdekken hoe de kunstenaar heeft gewerkt?

Over Informele kunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

ritme

Begrip

Ritme Ook een stilstaand schilderij kan een tempo hebben Bij ritme denken we al snel aan muziek, maar ook beeldende kunst kan ritmisch zijn. Ritme ontstaat wanneer lijnen, vormen, kleuren of andere elementen volgens een herkenbaar patroon worden herhaald. Die herhaling hoeft niet regelmatig te zijn. Een kunstenaar kan het patroon versnellen, vertragen, onderbreken of steeds iets veranderen. Daardoor kan een compositie rustig, speels, dreigend of juist zeer dynamisch aanvoelen. Ritme helpt bovendien om het oog door een kunstwerk te leiden. Een reeks vormen kan ervoor zorgen dat je blik als vanzelf een bepaalde richting volgt. Binnen Op-art wordt ritme bijzonder zichtbaar. Herhaalde lijnen en geometrische vormen kunnen zo worden gerangschikt dat het beeld lijkt te golven, draaien of trillen. Ga vanuit Ritme eens verder naar Herhaling, Beweging, Compositie of Op-art en ontdek hoe je met je ogen bijna hetzelfde kunt ervaren als met je oren.

Over ritme is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Kleur

Begrip

Kleur Het lijkt vanzelfsprekend, tot je echt gaat kijken Kleur ontstaat door de manier waarop licht, materiaal en onze waarneming samenwerken. Een oppervlak absorbeert bepaalde delen van het zichtbare licht en kaatst andere terug. Wat ons oog en brein daarvan verwerken, ervaren we als bijvoorbeeld rood, blauw of geel. Voor kunstenaars is kleur veel meer dan alleen de naam van een verf. Een kleur kan worden beschreven aan de hand van kleurtoon, toonwaarde en verzadiging. Bovendien verandert de indruk van een kleur door de kleuren eromheen. Hetzelfde grijs kan naast blauw warmer lijken en naast oranje juist koeler. Kleur kan aandacht trekken, ruimte suggereren, sfeer bepalen en onderdelen van een compositie met elkaar verbinden. Kunstenaars ontwikkelden daarom uiteenlopende kleurtheorieën en kleurensystemen. Wil je verder? Neem één kleur en onderzoek hoe die verandert door wit, zwart, complementaire kleuren en verschillende omgevingskleuren. Vanuit dit ene begrip leiden deuren naar kleurmenging, kleurtemperatuur, kleurcontrast en kleurwaarneming.

Over Kleur is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Contrast

Techniek

Contrast Verschillen maken zichtbaar wat belangrijk is Contrast is het verschil tussen twee of meer beeldende elementen. Hoe groter dat verschil, hoe sterker onderdelen van een kunstwerk van elkaar kunnen worden onderscheiden. Licht tegenover donker is een duidelijk voorbeeld, maar contrast kan ook ontstaan door kleur, vorm, grootte, richting, textuur of ruimte. Een kunstenaar kan contrast gebruiken om aandacht, spanning, ritme en hiërarchie te veroorzaken. Een klein rood vlak tussen gedempte grijzen trekt bijvoorbeeld snel de aandacht. Een scherpe vorm naast zachte vormen kan hetzelfde doen. Binnen kleur bestaan verschillende contrasten, zoals warm-koudcontrast, complementair contrast en verzadigingscontrast. Ook toonwaarde speelt een grote rol: een lichte vorm tegen een donkere achtergrond wordt onmiddellijk zichtbaar. Niet ieder kunstwerk heeft sterke contrasten nodig. Kleine verschillen kunnen juist rust, samenhang of subtiliteit opleveren. Wil je verder? Kies één schilderij en zoek afzonderlijk naar contrast in licht, kleur, grootte en textuur. Vanuit contrast kun je verder naar kleurcontrast, licht-donker en toonwaarde.

Over Contrast is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Penseel

Techniek

Penseel Een eenvoudig gereedschap dat iedere beweging van de hand kan verraden Een penseel is een gereedschap waarmee kunstenaars verf, inkt of andere vloeibare materialen aanbrengen. Het bestaat meestal uit een steel, een metalen bus en een bundel haren of synthetische vezels. Vorm, lengte en soepelheid van die haren bepalen voor een belangrijk deel wat een penseel kan doen. Er bestaan ronde, platte, kattentong- en waaierpenselen, naast talloze speciale vormen. Een fijn rond penseel is geschikt voor details en lijnen, terwijl een breed plat penseel snel grotere kleurvlakken kan vullen. Stugge haren kunnen duidelijke penseelstreken en textuur achterlaten; zachte haren maken vloeiende overgangen gemakkelijker. Ook de gebruikte verf bepaalt de keuze. Een aquarellist stelt andere eisen aan een penseel dan iemand die dikke olieverf verwerkt. Het penseel is bovendien een direct verlengstuk van de hand: druk, richting en snelheid blijven soms letterlijk in de verf zichtbaar. Wil je verder? Onderzoek penseelvoering, penseelstreek en penseeltechniek en vergelijk daarna rond penseel, plat penseel, waaierpenseel en tamponneerkwast.

Over Penseel is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Vorm

Begrip

Vorm Nog vóór je weet wat je ziet, herken je vaak al de vorm Vorm is een van de fundamentele beeldende middelen in de kunst. Een vorm ontstaat wanneer lijnen, vlakken, kleuren of volumes zich van hun omgeving onderscheiden. Dat kan een eenvoudige cirkel zijn, maar ook de ingewikkelde vorm van een menselijk lichaam. In een schilderij of tekening kan vorm tweedimensionaal zijn: een vlak met een bepaalde omtrek. Door licht, schaduw en perspectief kan zo'n vlak ruimtelijk lijken. Bij beeldhouwkunst en installaties heeft vorm werkelijk hoogte, breedte en diepte. We onderscheiden onder andere geometrische vormen, zoals vierkanten en cirkels, en organische vormen die onregelmatiger zijn en vaak aan de natuur doen denken. Ook positieve en negatieve vormen spelen samen: de lege ruimte rond een figuur beïnvloedt hoe we die figuur waarnemen. Kunstenaars kunnen vormen vereenvoudigen, vervormen, herhalen of abstraheren. Wil je verder? Onderzoek lijn, contour, vlak en volume en kijk daarna naar geometrische vorm, organische vorm, negatieve ruimte, compositie en abstractie.

Over Vorm is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Schilderdoek

Materiaal

Schilderdoek De drager die letterlijk onder een schilderij verborgen blijft Schilderdoek is een geweven textiel dat als drager voor een schilderij wordt gebruikt. Het wordt meestal gemaakt van linnen of katoen en over een houten spieraam gespannen. Vooral vanaf de zestiende eeuw werd doek een belangrijk alternatief voor het houten paneel. Voordat erop wordt geschilderd, krijgt het doek meestal een lijm- en/of grondlaag. Deze vermindert de opname van verf en zorgt voor een geschikt schilderoppervlak. De structuur van het weefsel kan zichtbaar blijven of door meerdere grondlagen vrijwel verdwijnen. Linnen is sterk en traditioneel veel gebruikt door professionele kunstschilders. Katoen is doorgaans goedkoper en wordt eveneens veel toegepast. De spanning, draaddikte en dichtheid van het weefsel beïnvloeden het schilderoppervlak. Een schilderdoek blijft bovendien bewegen onder invloed van belasting en veranderingen in de omgeving. Dat maakt de constructie belangrijk voor de conservering. Wil je verder? Onderzoek linnen en katoen en ga daarna naar spieraam, doekpreparatie, grondering, grondlagen, opspannen, spanning, schilderslinnen, verflaag, craquelure en kunstconservering.

Over Schilderdoek is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Lijn

Techniek

Met één spoor kan een hele wereld ontstaan De lijn is een van de meest fundamentele beeldende middelen. Met een lijn kan een kunstenaar een vorm begrenzen, beweging aangeven, richting suggereren of een oppervlak structureren. Een lijn kan recht, gebogen, dik, dun, scherp, zacht, regelmatig of juist grillig zijn. In een tekening kan de lijn zichtbaar aanwezig zijn als potlood-, krijt- of inktspoor. Maar een lijn hoeft niet letterlijk getekend te worden. Ook de grens tussen twee kleurvlakken of een reeks vormen kan door het oog als lijn worden ervaren. Het karakter van een lijn vertelt veel. Een snelle, losse lijn kan energie en beweging oproepen, terwijl een strakke geometrische lijn eerder orde en beheersing suggereert. Met arceringen kunnen lijnen bovendien toon, schaduw en volume vormen. Daarom is lijn niet alleen een middel om iets af te beelden. Zij kan zelf een belangrijk onderdeel van de expressie worden. Wil je verder? Onderzoek lijnvoering en contour en ga daarna naar arcering, kruisarcering, gebaarstekenen, vorm, ritme, richting, beweging, penseelstreek, vlak en compositie.

Over Lijn is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Abstracte schilderkunst

Begrip

Abstracte schilderkunst Als kleur en vorm niet langer iets hoeven voor te stellen Abstracte schilderkunst is schilderkunst waarin kleur, lijn, vorm, ritme en compositie belangrijker kunnen worden dan het herkenbaar afbeelden van de werkelijkheid. Een schilderij hoeft geen landschap, persoon of voorwerp te tonen om betekenis of emotie over te brengen. Vanaf het begin van de twintigste eeuw gingen kunstenaars steeds verder in het loslaten van herkenbare voorstellingen. Wassily Kandinsky, Piet Mondriaan en Kazimir Malevich kozen daarbij verschillende wegen. De een zocht expressie in kleur en beweging, de ander juist orde en geometrie. Abstractie kent daardoor vele vormen: van strakke geometrische vlakken tot spontane penseelstreken, kleurvelden en bijna toevallige verfsporen. Soms blijft nog iets van de werkelijkheid herkenbaar; bij volledig abstracte kunst kan iedere verwijzing verdwijnen. Abstract kijken betekent daarom anders kijken: niet meteen vragen wat stelt het voor?, maar eerst onderzoeken wat doen kleur, vorm en ruimte? Wil je verder? Onderzoek abstracte kunst en ga daarna naar Kandinsky, Mondriaan, Malevich, geometrische abstractie, lyrische abstractie, kleur, vorm, compositie, ritme en Abstract Expressionisme. Amateurkunst

Over Abstracte schilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Amateurkunst

Begrip

Amateurkunst Kunst maken begint niet bij het beroep kunstenaar Amateurkunst is kunst die wordt beoefend door mensen voor wie kunstenaarschap niet het belangrijkste beroep is. Het woord amateur komt van het Latijnse amator: liefhebber. Plezier, ontwikkeling, onderzoek en persoonlijke expressie kunnen belangrijker zijn dan beroepsmatige erkenning of verkoop. Binnen de abstracte kunst biedt amateurkunst veel mogelijkheden. Een schilder hoeft immers niet noodzakelijk een herkenbare voorstelling correct weer te geven. Er kan worden geëxperimenteerd met kleur, vorm, materiaal, ritme, verfstructuur en gebaar. Dat betekent niet dat abstract schilderen eenvoudig of willekeurig is. Ook een abstract werk vraagt om keuzes over compositie, contrast, balans en materiaalgebruik. Juist door veel te kijken, proberen en opnieuw te beginnen ontwikkelt een maker een eigen beeldtaal. Amateurkunst speelt bovendien een belangrijke maatschappelijke rol via ateliers, verenigingen, cursussen en gezamenlijke kunstactiviteiten. Wil je verder? Onderzoek kunstbeoefening en experimenteren en ga daarna naar abstracte kunst, intuïtief schilderen, creativiteit, schildertechniek, compositie, kleurgebruik, atelier, kunsteducatie en persoonlijke beeldtaal.

Over Amateurkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Olieverfschilderen

Begrip

Olieverfschilderen Van dunne kleurlagen tot krachtige abstracte verfsporen Olieverfschilderen is schilderen met verf waarin pigmenten voornamelijk door een drogende olie, meestal lijnzaadolie, worden gebonden. De lange verwerkingstijd maakt olieverf geschikt voor mengen, zachte overgangen, glacislagen én krachtige pasteuze penseelstreken. Binnen de abstracte schilderkunst kreeg die veelzijdigheid een nieuwe betekenis. De verf hoefde niet langer uitsluitend te dienen voor het zorgvuldig afbeelden van de werkelijkheid. Kleur, penseelstreek en verflaag konden zelf onderwerp van het schilderij worden. Kunstenaars kunnen olieverf dun en transparant gebruiken, maar ook dik aanbrengen met penseel of schildermes. Zo ontstaan structuren waarin het maakproces zichtbaar blijft. Bij sommige abstracte schilderijen wordt de beweging van de kunstenaar bijna letterlijk in de verf vastgelegd. Olieverf biedt daardoor mogelijkheden voor zowel beheerste geometrische abstractie als spontane, expressieve schilderkunst. Wil je verder? Onderzoek olieverf en abstracte schilderkunst en ga daarna naar impasto, glacis, penseelvoering, schildermes, verfstructuur, Abstract Expressionisme, kleurveldschilderkunst, pigment, lijnzaadolie en direct schilderen.

Over Olieverfschilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Structuur

Begrip

Structuur Het oppervlak kan zelf onderdeel van het beeld worden Structuur verwijst in de beeldende kunst naar de opbouw, ordening of voelbare en zichtbare eigenschappen van een kunstwerk. Bij schilderkunst kan het zowel gaan om de organisatie van vormen als om de fysieke structuur van het verfoppervlak. Voor abstracte kunstenaars kan structuur een zelfstandig beeldend middel zijn. Dikke verf, zand, textiel, papier of andere materialen kunnen een oppervlak ruw, glad, korrelig, regelmatig of grillig maken. Licht dat over zo'n oppervlak valt veroorzaakt kleine schaduwen en maakt de structuur extra zichtbaar. Structuur hoeft echter niet altijd tastbaar te zijn. Een schilder kan met lijnen, kleurvlakken en herhaling ook een visuele structuur opbouwen. Binnen abstracte kunst is dit belangrijk omdat het schilderij niet noodzakelijk naar iets buiten zichzelf verwijst. Materiaal, ordening en oppervlak kunnen zelf de inhoud vormen. Wil je verder? Onderzoek textuur en oppervlaktestructuur en ga daarna naar abstracte kunst, impasto, reliëf, materiaalgebruik, mixed media, ritme, herhaling, penseelstreek, compositie en materieschilderkunst.

Over Structuur is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Intuïtief schilderen

Begrip

Intuïtief schilderen Niet alles hoeft vooraf bedacht te zijn Intuïtief schilderen is een werkwijze waarbij de kunstenaar niet vanuit een volledig vooraf vastgesteld beeld werkt, maar tijdens het schilderen reageert op wat er op het doek gebeurt. Een kleurvlak, penseelstreek, toevallige druiper of onverwachte menging kan aanleiding zijn voor de volgende stap. Deze aanpak past goed bij verschillende vormen van abstracte kunst. De maker hoeft geen herkenbare voorstelling te volgen en kan reageren op kleur, ritme, beweging, balans en materiaal. Schilderen wordt daarmee een proces van kijken, handelen, opnieuw kijken en beslissen. Intuïtief betekent echter niet automatisch willekeurig. Ervaring en materiaalkennis spelen voortdurend mee. De kunstenaar kan een spontane handeling accepteren, versterken, overschilderen of juist corrigeren. Het uiteindelijke kunstwerk groeit zo tijdens het maken en hoeft vooraf nog niet volledig bekend te zijn. Wil je verder? Onderzoek spontaniteit en abstracte kunst en ga daarna naar experimenteren, improvisatie, gebaarsschilderkunst, automatisme, Abstract Expressionisme, lyrische abstractie, penseelvoering, toeval, compositie en creatief proces.

Over Intuïtief schilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Experimenteel schilderen

Techniek

Experimenteel schilderen Als het onderzoek belangrijker wordt dan het vooraf bedachte resultaat Experimenteel schilderen betekent dat een kunstenaar bewust nieuwe materialen, technieken en werkwijzen uitprobeert zonder precies te weten wat het resultaat zal worden. Binnen de abstracte kunst is deze houding bijzonder belangrijk geworden. Verf kan worden gegoten, gespat, geschraapt, gedept of met ongebruikelijke gereedschappen worden aangebracht. Ook zand, papier, textiel en andere materialen kunnen aan verf worden toegevoegd. Een mislukte verflaag hoeft daarbij geen probleem te zijn: juist een onverwacht effect kan het uitgangspunt voor een volgende stap vormen. Veel abstracte kunstenaars onderzochten op deze manier de mogelijkheden van kleur, gebaar, materiaal en toeval. Het schilderij wordt niet alleen een eindproduct, maar ook het zichtbare resultaat van een onderzoek. Experimenteren betekent overigens niet dat techniek onbelangrijk is. Wie materialen goed kent, kan juist gerichter onderzoeken waar hun grenzen liggen. Wil je verder? Onderzoek experimenteren en abstracte kunst en ga daarna naar intuïtief schilderen, automatisme, toeval, mixed media, verfstructuur, materieschilderkunst, dripping, gebaarsschilderkunst, spontaniteit en kunstenaarsproces.

Over Experimenteel schilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Schildersmes

Techniek

Schildersmes Schilderen zonder penseel geeft verf een ander karakter Een schildersmes is een flexibel gereedschap waarmee verf kan worden aangebracht, uitgesmeerd, gemengd, geschraapt of gedeeltelijk verwijderd. Het heeft meestal een metalen blad en verschilt van een paletmes, hoewel beide namen in de praktijk soms door elkaar worden gebruikt. Binnen de abstracte schilderkunst biedt het schildersmes bijzondere mogelijkheden. Dikke verf kan rechtstreeks over het doek worden getrokken, waardoor scherpe randen, brede banen en opvallende oppervlaktestructuren ontstaan. Kleuren kunnen gedeeltelijk in elkaar schuiven zonder volledig te mengen. Met de zijkant of punt van het mes kunnen bovendien lijnen en krassen in natte verf worden gemaakt. De beweging van de hand blijft daardoor rechtstreeks zichtbaar in het oppervlak. Vooral bij pasteus schilderen en impasto kan het schildersmes een krachtig alternatief voor het penseel zijn. Wil je verder? Onderzoek impasto en pasteus schilderen en ga daarna naar paletmes, verfstructuur, abstracte schilderkunst, olieverf, acrylverf, schrapen, laagdikte, oppervlak, gebaar en materieschilderkunst.

Over Schildersmes is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Kleurenleer

Begrip

Kleurenleer Begrijpen waarom kleuren elkaar versterken, veranderen of verstoren Kleurenleer onderzoekt hoe kleuren ontstaan, worden geordend, gemengd en waargenomen. Voor kunstenaars is dit geen verzameling vaste recepten, maar een hulpmiddel om bewuster met kleur te werken. Binnen abstracte kunst kan kleur zelfs het belangrijkste onderwerp van een schilderij worden. Kunstenaars onderzoeken bijvoorbeeld wat er gebeurt wanneer complementaire kleuren naast elkaar staan, hoe warme en koele kleuren ruimte suggereren of hoe eenzelfde kleur verandert door zijn omgeving. Kleurencirkels en kleursystemen helpen om relaties tussen kleuren zichtbaar te maken. Begrippen als kleurtoon, lichtheid, verzadiging, simultaancontrast en kleurharmonie geven vervolgens woorden aan wat de kunstenaar ziet. Kunstenaars als Johannes Itten, Josef Albers en Wassily Kandinsky onderzochten kleur ieder vanuit een andere invalshoek. Hun werk laat zien dat kleur zowel systematisch als expressief benaderd kan worden. Wil je verder? Onderzoek kleurcontrast en kleurmenging en ga daarna naar Itten, Albers, Kandinsky, complementaire kleuren, kleurencirkel, verzadiging, lichtheid, kleurharmonie, simultaancontrast en kleurwaarneming.

Over Kleurenleer is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Beeldanalyse

Techniek

Beeldanalyse Eerst kijken naar wat er werkelijk in het kunstwerk gebeurt Beeldanalyse is het systematisch onderzoeken van wat je in een kunstwerk ziet en hoe het beeld is opgebouwd. In plaats van onmiddellijk naar betekenis of het verhaal achter een werk te zoeken, kijk je eerst naar beeldende kenmerken. Dat is bij abstracte kunst bijzonder nuttig. Wanneer geen herkenbare personen, voorwerpen of landschappen aanwezig zijn, kun je onderzoeken hoe kleur, lijn, vorm, ruimte, ritme, contrast en compositie samenwerken. Waar gaat je blik als eerste naartoe? Is het beeld rustig of dynamisch? Welke vormen worden herhaald? Hoe zijn lichte en donkere partijen verdeeld? Daarna kan de analyse worden uitgebreid met materiaal, techniek, formaat en kunstenaarscontext. Pas vervolgens ontstaat ruimte voor interpretatie: wat doet het werk met je en waardoor komt dat? Beeldanalyse helpt daarmee om verder te komen dan alleen: ik vind het mooi of ik begrijp het niet. Wil je verder? Onderzoek beeldelementen en compositie en ga daarna naar kleur, lijn, vorm, ruimte, balans, ritme, aandachtspunt, contrast, materiaalgebruik en kunstbeschouwing.

Over Beeldanalyse is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Kijken naar kunst

Techniek

Kijken naar kunst Je hoeft niet meteen te begrijpen wat je ziet Kijken naar kunst is meer dan vaststellen wat een kunstwerk voorstelt. Zeker bij abstracte kunst kan juist die vraag in de weg zitten. Een schilderij zonder herkenbare personen of voorwerpen vraagt om een andere manier van kijken. Begin bijvoorbeeld bij wat daadwerkelijk zichtbaar is. Welke kleuren, lijnen en vormen vallen op? Waar zitten lichte en donkere delen? Is het oppervlak glad of juist sterk gestructureerd? Ontdek je herhalingen, ritme, beweging of een duidelijk aandachtspunt? Daarna kun je onderzoeken wat het werk met je doet. Misschien ervaar je rust, spanning, snelheid of ruimte. Zo'n reactie hoeft niet onmiddellijk verklaard te worden. Vervolgens kun je informatie over kunstenaar, techniek en kunsthistorische context toevoegen. Kijken wordt daarmee een actief proces van waarnemen, vergelijken, ontdekken en interpreteren. Wil je verder? Onderzoek beeldanalyse en ga daarna naar kunstbeschouwing, compositie, kleur, lijn, vorm, ritme, aandachtspunt, materiaalgebruik, abstracte kunst en zintuiglijke waarneming.

Over Kijken naar kunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Paletmesschilderen

Techniek

Paletmesschilderen Met een mes krijgt verf letterlijk meer body Paletmesschilderen is een schildertechniek waarbij verf met een paletmes of schildersmes wordt aangebracht in plaats van uitsluitend met penselen. Het platte blad maakt het mogelijk verf uit te smeren, op te stapelen, weg te schrapen en in brede banen over het oppervlak te trekken. Binnen abstracte schilderkunst biedt deze techniek veel mogelijkheden. Dikke verf kan zichtbare richels, scherpe randen en onregelmatige structuren vormen. Kleuren kunnen rechtstreeks op het doek naast en gedeeltelijk door elkaar worden gewerkt zonder volledig te mengen. De beweging waarmee het mes over het doek gaat, kan bovendien zichtbaar blijven. Daardoor worden materiaal, gebaar en oppervlak belangrijke onderdelen van het kunstwerk. Paletmesschilderen is bijzonder geschikt voor pasteus werken en impasto, maar kan ook worden gebruikt voor dunne, geschraapte verflagen. Wil je verder? Onderzoek schildersmes en impasto en ga daarna naar paletmes, pasteus schilderen, verfstructuur, laagdikte, schrapen, olieverf, acrylverf, gebaarsschilderkunst, materieschilderkunst en abstracte schilderkunst.

Over Paletmesschilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Verbeelding

Begrip

Verbeelding Kunst kan zichtbaar maken wat nog niet bestaat Verbeelding is het vermogen om beelden, ideeën en mogelijkheden in gedachten te vormen die niet rechtstreeks voor je aanwezig zijn. Voor kunstenaars is het een belangrijke bron om waarnemingen, herinneringen, gevoelens en ideeën om te zetten in nieuwe beelden. Binnen abstracte kunst krijgt verbeelding veel ruimte. Een kunstenaar hoeft immers geen bestaande werkelijkheid letterlijk na te schilderen. Een landschap kan bijvoorbeeld worden teruggebracht tot kleurvlakken en lijnen, terwijl een gevoel misschien aanleiding geeft tot een ritme van vormen of krachtige penseelstreken. Verbeelding betekent niet dat alles volledig uit het niets ontstaat. Vaak worden waarneming, herinnering, ervaring en fantasie met elkaar verbonden. Ook een toevallige verfvlek kan nieuwe associaties oproepen. Zo ontstaat een wisselwerking tussen wat de kunstenaar kent en wat tijdens het maken wordt ontdekt. Wil je verder? Onderzoek abstractie en creativiteit en ga daarna naar fantasie, intuïtief schilderen, experimenteren, associatie, waarneming, automatisme, expressie, inspiratie, beeldtaal en abstracte kunst.

Over Verbeelding is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Zintuiglijke waarneming

Techniek

Zintuiglijke waarneming Kunst begint vaak al voordat je er woorden voor hebt Zintuiglijke waarneming is de manier waarop we onze omgeving ervaren via zien, horen, voelen, ruiken en proeven. Bij beeldende kunst speelt het kijken meestal de grootste rol, maar ook materiaal, ruimte, geluid en lichamelijke aanwezigheid kunnen onze ervaring beïnvloeden. Bij abstracte kunst is zintuiglijke waarneming bijzonder belangrijk. Een fel rood kleurvlak kan onmiddellijk aandacht trekken, terwijl zachte blauwtinten rust kunnen oproepen. Een dikke, ruwe verflaag wordt anders ervaren dan een glad en glanzend oppervlak. Ook formaat, licht, afstand, ritme en beweging beïnvloeden wat we waarnemen. We reageren daardoor vaak al op een kunstwerk voordat we weten wat het betekent. Juist abstracte kunst nodigt uit om die eerste ervaring serieus te nemen en pas daarna naar verklaringen te zoeken. Kijken wordt zo niet alleen begrijpen, maar vooral ervaren, ontdekken en aandachtig waarnemen. Wil je verder? Onderzoek kleurwaarneming en kijken naar kunst en ga daarna naar textuur, tactiliteit, licht, ruimte, materiaalervaring, schaal, kleur, ritme, beeldanalyse en abstracte kunst.

Over Zintuiglijke waarneming is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Abstract landschap

Onderwerp

Abstract landschap Als een landschap verandert in kleur, vorm en ritme Een abstract landschap is een kunstwerk waarin een landschap het uitgangspunt vormt, maar niet noodzakelijk herkenbaar of natuurgetrouw wordt weergegeven. Bergen, bomen, water, lucht of een horizon kunnen worden vereenvoudigd tot kleurvlakken, lijnen, structuren en ritmes. Soms blijft de oorsprong duidelijk zichtbaar. In andere werken verdwijnen herkenbare vormen bijna volledig en blijft vooral de ervaring van het landschap over: ruimte, licht, beweging, temperatuur of sfeer. Een kunstenaar kan bijvoorbeeld een horizon terugbrengen tot één horizontale lijn of een bos vertalen naar een ritme van verticale vormen. Abstracte landschappen bevinden zich daardoor tussen waarneming en verbeelding. De kunstenaar kijkt naar de werkelijkheid, maar kiest zelf wat wordt weggelaten, versterkt of veranderd. Ook materiaal kan een belangrijke rol spelen. Ruwe verfstructuren kunnen rotsen oproepen zonder daadwerkelijk stenen af te beelden. Wil je verder? Onderzoek landschapsabstractie en abstractie en ga daarna naar landschapsschilderkunst, horizon, kleurvlakken, luchtperspectief, ruimte, textuur, ritme, verbeelding, expressionisme en abstracte schilderkunst.

Over Abstract landschap is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Op mijn tafel

Definitie

Abstracte kunst als therapie? Kan een schilderij rust, aandacht of nieuwe gedachten oproepen? In het kort: Abstracte kunst kan invloed hebben op onze stemming, aandacht en beleving van een ruimte. Kleuren, lijnen, ritmes en vormen werken niet bij iedereen op dezelfde manier. Een kunstwerk kan bijdragen aan welzijn, maar is daarmee nog geen therapie of medische behandeling. Meer dan willekeurige vormen Wie niet vertrouwd is met abstracte kunst, ziet soms vooral een verzameling kleuren, vlakken, lijnen en patronen. T…

Definitie

Abstracte kunst als therapie?

Kan een schilderij rust, aandacht of nieuwe gedachten oproepen?

In het kort:

Abstracte kunst kan invloed hebben op onze stemming, aandacht en beleving van een ruimte.
Kleuren, lijnen, ritmes en vormen werken niet bij iedereen op dezelfde manier.
Een kunstwerk kan bijdragen aan welzijn, maar is daarmee nog geen therapie of medische behandeling.
Meer dan willekeurige vormen

Wie niet vertrouwd is met abstracte kunst, ziet soms vooral een verzameling kleuren, vlakken, lijnen en patronen. Toch zijn die meestal niet willekeurig aangebracht. Een abstract kunstenaar maakt keuzes in kleur, ritme, verhouding, beweging en compositie. Daarmee kan een werk spanning, rust, energie of juist vervreemding oproepen.

Abstracte kunst stelt vaak niets herkenbaars voor. Er is geen landschap, gezicht of voorwerp waaraan de kijker zich direct kan vasthouden. Daardoor ontstaat ruimte voor een andere manier van kijken. Niet de vraag Wat stelt het voor? staat centraal, maar vragen als:

- Wat doet dit werk met mij?
- Waar gaat mijn blik als eerste naartoe?
- Voelt het rustig, zwaar, licht of beweeglijk?
- Welke kleuren of vormen trekken mij aan?
- Wil ik blijven kijken of juist afstand nemen?

Dat maakt abstracte kunst bijzonder geschikt om aandacht te besteden aan onze eigen waarneming.

Van kijken naar waarnemen

Bij figuratieve kunst proberen we meestal snel te herkennen wat we zien. We benoemen een boom, een mens, een gebouw of een gebeurtenis. Bij abstracte kunst werkt dat minder goed. De kijker moet zijn behoefte aan herkenning tijdelijk loslaten.

Dat betekent niet dat een abstract kunstwerk geen betekenis heeft. De betekenis ligt alleen niet altijd vast. De kunstenaar kan vanuit een bepaalde emotie, gedachte of ervaring hebben gewerkt, maar de kijker hoeft niet precies hetzelfde te ervaren.

Wie abstracte kunst wil begrijpen, kan daarom beter beginnen met waarnemen dan met verklaren. Kijk eerst naar kleur, lijn, beweging, ruimte en ritme. Merk daarna op wat deze elementen met je aandacht en stemming doen. Een verklaring kan later komen — als die nog nodig is.

Waarom kiezen we het ene werk boven het andere?

Zelfs mensen die zeggen niets met abstracte kunst te hebben, kunnen meestal kiezen tussen twee abstracte schilderijen. Het ene werk spreekt hen meer aan dan het andere.

Die voorkeur kan samenhangen met:

- het kleurgebruik;
- de verhouding tussen rustige en drukke delen;
- herkenning van een bepaald ritme;
- herinneringen die een kleur of vorm oproept;
- de behoefte aan orde, beweging of ruimte;
- de stemming van de kijker op dat moment.

Een voorkeur bewijst niet dat een bepaald schilderij een vaststaande werking heeft. Wel laat zij zien dat kijken geen neutraal proces is. Onze hersenen reageren op wat we zien, ook wanneer we het beeld niet meteen kunnen verklaren.

Is abstracte kunst werkelijk therapeutisch?

Hier is enige voorzichtigheid nodig. Kunst bekijken kan ontspanning, aandacht, verwondering of emotionele herkenning oproepen. Deelname aan kunstzinnige activiteiten kan eveneens bijdragen aan welzijn. Onderzoek naar kunst en gezondheid wijst op mogelijke voordelen, maar de uitkomsten verschillen per persoon, situatie en activiteit. De Wereldgezondheidsorganisatie beschrijft kunst daarom als een mogelijke ondersteuning van gezondheid en welzijn, niet als een eenvoudige behandeling met een voorspelbaar resultaat.

Bovendien is kunst bekijken niet hetzelfde als kunsttherapie. Kunsttherapie is een professionele behandelvorm waarbij iemand onder begeleiding zelf beeldend werkt aan persoonlijke of psychische problemen.

Een abstract schilderij aan de muur kan dus prettig, prikkelend of betekenisvol zijn. Het kan een behandeling echter niet vervangen.

De invloed van kleur en compositie

Kleur speelt een belangrijke rol in abstracte kunst, maar kleuren hebben geen universele werking. Blauw is niet voor iedereen rustgevend en rood maakt niet iedereen actief. Persoonlijke ervaringen, cultuur, licht, omgeving en kleurcombinaties bepalen mede hoe een kleur wordt beleefd.

Ook de compositie telt mee. Grote, open kleurvlakken kunnen een gevoel van ruimte geven. Sterke contrasten kunnen de aandacht aanscherpen. Herhaalde vormen kunnen rust bieden, maar ook onrustig of eentonig aanvoelen. Een dicht netwerk van lijnen kan levendig en energiek zijn, terwijl een eenvoudige compositie juist stilte kan oproepen.

De werking ontstaat uit het geheel én uit de persoon die ernaar kijkt.

Rothko, Kelly en Pollock

Het werk van Mark Rothko bestaat vaak uit grote, zwevende kleurvelden. Sommige kijkers ervaren daarin rust, diepte of verstilling. Anderen voelen juist zwaarte of melancholie. De schilderijen schrijven dus niet één emotie voor.

Ellsworth Kelly werkte met heldere kleuren en zorgvuldig begrensde vormen. Zijn werk kan door zijn eenvoud en ordening kalm overkomen, maar ook krachtig of afstandelijk.

Bij Jackson Pollock bewegen lijnen en verfsporen over het hele doek. Er is meestal geen duidelijk middelpunt. De blik kan blijven dwalen. De ene kijker ervaart vrijheid en energie, de andere drukte en onrust.

Deze verschillen zijn belangrijk. Het werk bezit bepaalde zichtbare eigenschappen, maar de ervaring ontstaat in de ontmoeting tussen kunstwerk, omgeving en kijker.

Kunst kiezen voor een ruimte

Wie abstracte kunst koopt, kiest niet alleen een mooi voorwerp. Een groot kunstwerk wordt onderdeel van de sfeer in een kamer. Daarom is het verstandig om niet uitsluitend af te gaan op prijs, reputatie of het verhaal van de verkoper.

Kijk ook naar de plek waar het werk komt te hangen:

- Hoe vaak en hoe lang wordt ernaar gekeken?
- Moet de ruimte rust, energie of concentratie ondersteunen?
- Verandert het werk onder daglicht of kunstlicht?
- Hoe reageren verschillende mensen erop?
- Blijft het na langere tijd boeien?

Een schilderij voor een woonkamer vraagt mogelijk iets anders dan een werk voor een vergaderruimte. In een ontvangstruimte of wachtkamer is extra zorgvuldigheid nodig. Daar komen mensen met uiteenlopende achtergronden en gevoelens. Ook figuratieve kunst is overigens niet automatisch veilig of geruststellend. Een herkenbaar beeld kan eveneens moeilijke herinneringen of sterke emoties oproepen.

Probeer het werk eerst uit

Een goede manier om te kiezen is het kunstwerk enige tijd in de bedoelde ruimte te bekijken. Sommige kunstenaars en galeries bieden de mogelijkheid om een werk op proef te plaatsen. Dat geeft meer informatie dan een korte ontmoeting op een beurs of in een galerie.

Let daarbij niet alleen op de eerste indruk. Vraag jezelf na enkele dagen opnieuw af:

- Zoek ik het werk met mijn ogen op?
- Verandert mijn ervaring gedurende de dag?
- Geeft het werk ruimte of vraagt het voortdurend aandacht?
- Ontdek ik nog nieuwe vormen en verbanden?
- Past de uitstraling bij wat in deze ruimte gebeurt?
- Geen medicijn, wel een waardevolle aanwezigheid

Abstracte kunst kan gevoelens zichtbaar maken zonder ze letterlijk af te beelden. Zij kan de aandacht vertragen, gedachten losmaken of een ruimte een andere lading geven. Maar de uitwerking ligt niet vooraf vast en is niet voor iedereen gelijk.

Juist daarin schuilt haar kracht. Abstracte kunst vertelt ons niet precies wat we moeten zien of voelen. Zij nodigt ons uit om aandachtiger waar te nemen en onze eigen reactie serieus te nemen.

Kijk daarom niet alleen of een werk bij de bank, de vloer of de huisstijl past. Ga ervoor staan, neem de tijd en merk op wat er gebeurt. Een passend abstract kunstwerk lost geen psychische problemen op, maar kan wel jarenlang ruimte bieden voor rust, verwondering, aandacht en nieuwe gedachten.

Beschrijving

KUNSTTERMEN | Abstracte kunst Het ontstaan van de abstracte kunst: de zoektocht naar een nieuwe beeldtaal Van zichtbare werkelijkheid naar innerlijke beleving Abstracte kunst behoort tot de meest invloedrijke ontwikkelingen uit de kunstgeschiedenis. Waar kunstenaars eeuwenlang probeerden de zichtbare werkelijkheid zo natuurgetrouw mogelijk weer te geven, ontstond aan het begin van de twintigste eeuw een geheel andere benadering. Kunstenaars begonnen zich af te vragen of een schilderij wel een herkenbaar onderwerp n…

Beschrijving

KUNSTTERMEN | Abstracte kunst

Het ontstaan van de abstracte kunst: de zoektocht naar een nieuwe beeldtaal

Van zichtbare werkelijkheid naar innerlijke beleving

Abstracte kunst behoort tot de meest invloedrijke ontwikkelingen uit de kunstgeschiedenis. Waar kunstenaars eeuwenlang probeerden de zichtbare werkelijkheid zo natuurgetrouw mogelijk weer te geven, ontstond aan het begin van de twintigste eeuw een geheel andere benadering. Kunstenaars begonnen zich af te vragen of een schilderij wel een herkenbaar onderwerp nodig had om betekenisvol te zijn. Misschien konden kleur, lijn, vorm en compositie ook zonder een landschap, portret of stilleven een krachtige ervaring oproepen.

Het ontstaan van de abstracte kunst was daarom veel meer dan een nieuwe schilderstijl. Het was een fundamentele verandering in het denken over kunst. De aandacht verschoof van het afbeelden van de buitenwereld naar het onderzoeken van de mogelijkheden van de beeldtaal zelf.

De weg naar abstractie
Abstracte kunst ontstond niet van de ene op de andere dag. Zij ontwikkelde zich geleidelijk uit verschillende kunststromingen die al afscheid namen van het realisme. Het impressionisme liet zien dat licht en kleur belangrijker konden zijn dan nauwkeurige details. Het postimpressionisme gaf kunstenaars meer vrijheid om gevoelens en persoonlijke interpretaties zichtbaar te maken.

Vervolgens gingen het expressionisme en het fauvisme nog een stap verder. Kleuren hoefden niet langer overeen te komen met de werkelijkheid, maar mochten emoties versterken. Ook het kubisme speelde een belangrijke rol. Kunstenaars begonnen voorwerpen uiteen te halen in geometrische vormen en lieten zien dat een onderwerp vanuit meerdere gezichtspunten tegelijk kon worden weergegeven.

Deze ontwikkelingen maakten de stap naar volledige abstractie steeds kleiner.

De invloed van wetenschap en filosofie
Rond 1900 veranderde niet alleen de kunstwereld, maar ook de wetenschap en de filosofie. Nieuwe ontdekkingen maakten duidelijk dat de werkelijkheid veel complexer was dan mensen eeuwenlang hadden gedacht. Wetenschappers onderzochten atomen, energie en onzichtbare natuurkrachten, terwijl filosofen zich verdiepten in bewustzijn, spiritualiteit en de menselijke waarneming.

Veel kunstenaars raakten hierdoor geïnspireerd. Zij wilden niet langer alleen schilderen wat zij zagen, maar juist uitdrukken wat onzichtbaar was. Emoties, ritme, harmonie, spiritualiteit en innerlijke ervaringen werden steeds belangrijker. Abstracte kunst werd daarmee een middel om iets uit te drukken dat zich niet eenvoudig liet beschrijven.

De eerste volledig abstracte werken
Aan het begin van de twintigste eeuw verschenen de eerste schilderijen zonder herkenbare voorstelling. In plaats van mensen, gebouwen of landschappen bestonden deze werken uit lijnen, vlakken, kleuren en geometrische vormen.

Voor veel toeschouwers was dit een schok. Zij vroegen zich af of zulke schilderijen nog wel kunst konden worden genoemd. Toch zagen de kunstenaars juist in deze vrijheid nieuwe mogelijkheden. Zij geloofden dat kleuren en vormen een eigen kracht bezaten en rechtstreeks emoties konden oproepen zonder afhankelijk te zijn van herkenbare afbeeldingen.

Hiermee ontstond een volledig nieuwe beeldtaal die los stond van de zichtbare werkelijkheid.

Kleur, vorm en compositie krijgen een hoofdrol
Binnen de abstracte kunst werden de beeldende middelen zelf het onderwerp van het kunstwerk. Kleur kreeg een emotionele of symbolische betekenis. Lijnen konden beweging, spanning of rust oproepen. Vormen zorgden voor evenwicht of juist voor dynamiek. Ook de compositie werd een zelfstandig onderdeel van het kunstwerk.

Hierdoor ging de aandacht van de kunstenaar verschuiven naar vragen als: welke kleuren versterken elkaar, hoe beïnvloeden lijnen de kijkrichting en welke vormen zorgen voor harmonie? De voorstelling verdween naar de achtergrond; de beeldmiddelen kwamen centraal te staan.

Deze manier van werken vormt nog altijd de basis van veel hedendaagse abstracte kunst.

Verschillende richtingen binnen de abstracte kunst
Al snel ontstonden uiteenlopende vormen van abstractie. Sommige kunstenaars kozen voor strakke geometrische composities met rechte lijnen en primaire kleuren. Anderen werkten juist spontaan, intuïtief en expressief met vrije penseelstreken en organische vormen.

Daardoor ontwikkelde de abstracte kunst zich tot een breed gebied waarin uiteenlopende visies naast elkaar konden bestaan. Sommige kunstenaars zochten naar universele harmonie en orde, terwijl anderen juist emoties, beweging en spontaniteit wilden laten zien.

Deze grote verscheidenheid verklaart waarom abstracte kunst vandaag de dag zoveel verschillende gezichten kent.

Abstracte kunst verandert het begrip kunst
Met de komst van abstracte kunst veranderde ook de manier waarop mensen naar kunst keken. Niet langer draaide alles om de vraag wat een schilderij voorstelde. Belangrijker werd hoe een werk was opgebouwd, welke sfeer het opriep en welke gevoelens het losmaakte.

De kijker kreeg een actievere rol. Iedereen mocht zijn eigen betekenis ontdekken en persoonlijke associaties maken. Hierdoor ontstond een open vorm van kunstbeleving waarin meerdere interpretaties naast elkaar konden bestaan.

Dat idee heeft grote invloed gehad op vrijwel alle moderne en hedendaagse kunststromingen.

Een blijvende revolutie
Het ontstaan van de abstracte kunst betekende een revolutionaire stap in de ontwikkeling van de beeldende kunst. Door afstand te nemen van de zichtbare werkelijkheid ontdekten kunstenaars nieuwe mogelijkheden om emoties, ideeën en spirituele ervaringen vorm te geven met uitsluitend kleur, lijn, vorm en compositie.

Meer dan een eeuw later blijft abstracte kunst kunstenaars én kijkers uitdagen. Zij nodigt uit om anders te kijken, open te staan voor persoonlijke interpretaties en de kracht van autonome beeldmiddelen te ontdekken. Daarmee is abstracte kunst niet alleen een historische kunststroming, maar ook een blijvende inspiratiebron voor iedereen die de grenzen van de beeldende kunst wil verkennen.

We spreken van abstracte kunst bij elke kunstvorm waarbij er geen sprake meer is van een herkenbaar onderwerp. Bij deze kunstvorm gebruikt de kunstenaar uitsluitend lijnen, vlakken en kleuren waarmee het  een geheel op zich vormt. Ook ritme en herhalende patronen kunnen deel uitmaken van abstracte kunst en meehelpen om die abstracte kunst een eigen dynamiek mee te geven. 

Een andere betekenis van het woord abstract is een uittreksel / samenvatting van een lang stuk tekst dat de essenties bevat. In feite is dat bij abstracte kunst niet veel anders. Bij abstracte kunst kunnen we ook volstaan met de essentie van iets. Een goed voorbeeld is het schilderij "de koe" van Theo van Doesburg.

Deze koe bestaat alleen uit een aantal rechthoekige gekleurde vlakken. Maar omdat de afleiding van een getekende koe in de wei tot dit werk bewaard is gebleven, kunnen we zien dat elke afbeelding de essenties van de vorige afbeelding bevat. Het aantal details en herkenbare vormen neemt af en uiteindelijk houden we van een gedetailleerde koe slechts enkele rechthoekige vormen over. 

Het is dus een manier om met abstracte kunst de werkelijkheid te vereenvoudigen, al dan niet via een aantal tussenstappen. Maar is dat het enige doel? Nee. Er is ook zoiets als het weergeven van gevoel. Of is dat juist die weergave van de essentie? Doet iets anders dan het gevoel er wel toe? Of is dat slechts één van de veel interpretaties van een waargenomen situatie? In dit geval een koe die bij toeval dwars op de blikrichting van de schilder stond.

Abstracte kunst moet gevoelens weergeven

Abstracte kunst wordt geacht de gevoelens van de kunstenaar weer te geven bij het beschouwen van het onderwerp. De kunstenaar wordt geacht alle normale technieken voor het herkenbaar afbeelden van de werkelijkheid achter zich te laten. En toch moet hij zijn idee over de werkelijkheid weer weten te geven. En dat is niet altijd even gemakkelijk. Temeer daar dit een deel van de interpretatie bij de kijker naar het kunstwerk neerlegt. En het is de vraag of die kijker daar altijd voor openstaat. Natuurlijk zijn er volop kijkers die hun best doen de kunstenaar te volgen bij de weergave van diens werkelijkheid maar de commentaren van de meer afstandelijke kijker in de geest van "Dat kan mijn zoontje van drie ook" zijn ook vaak niet van de lucht en bij deze groep zal de boodschap van de kunstenaar waarschijnlijk niet echt binnenkomen.

Abstracte kunst is de meest onbegrepen kunstvorm

Abstracte kunst blijft mede hierdoor vaak onbegrepen, in elk geval bij relatief grote groepen kijkers. Abstracte kunst wordt dan als een vorm van onbeheerst geklieder gezien. Hiermee typeert men hooguit zichzelf. Want onbeheerst geklieder is iets, wat abstracte kunst uiteraard zeker niet is. Integendeel. Het is aanzienlijk meer dan dat. En met een dergelijke benoeming bewijzen we het kunstwerk en de kunstenaar die het gemaakt heeft beslist onvoldoende eer. 

Abstracte kunst heeft geen referenties die een oordeel mogelijk maken

Een groot probleem bij het beoordelen van abstracte kunst in het ontbreken van referenties. Bij figuratieve kunst kunnen we nog zien of het landschap goed weergegeven is of dat een portret goede gelijkenis vertoont. Maar dat valt bij abstracte kunst allemaal weg. Want wanneer is een abstract schilderij nu eigenlijk geslaagd? En wie beslist dat? En wie is diegene dan wel die dat beslissen kan? Wie kan zien of er sprake is van een "harmonische compositie" of een "Esthetische rijpheid" om maar eens een paar jeukwoorden te gebruiken? Zijn er wel objectieve criteria. Of moeten we hier terugvallen op het feit dat een schilderij ons "iets doet?" Waardoor de kwaliteit weer een zuiver persoonlijke en dus subjectieve belevenis wordt.

Starten met abstract schilderen geeft het nodige begrip

Heeft u uitgesproken ideeën over abstracte kunst? Of begrijpt u er gewoon helemaal niets van en snapt u niet dat er mensen bestaan die er wel iets van begrijpen?  Dan is een uitstekende manier om kennis te maken met abstract schilderen,  om het gewoon zelf te gaan doen. U ontdekt dan automatisch of u het lastig om te doen vindt om uw gedachten met slechts enkele hulpmiddelen weer te geven of niet. Waarschijnlijk is het lastiger dan u denkt. Maar daar komt u alleen met proberen achter, uiteraard.

Kunstenaars met een stevige verbeelding gezocht

Als amateurschilder hebt u een sterke verbeelding nodig om zomaar een aantal willekeurige, totaal verschillende kleuren te mengen met allerlei vormen, onderliggende materialen, structuren en dergelijke. En er dan ook nog een mooi abstract schilderij uit te halen. De sleutel tot het maken via een goed abstract schilderij is het maken van een concept van wat het schilderij uit zou moeten drukken.

Leer het onderwerp kennen

Begin daarom altijd met dat onderwerp van het schilderij in uw hoofd uit te werken. Bedenk wat het onderwerp is. Hoe het eruit ziet. Hoe het klinkt. Hoe het ruikt. Hoe het aanvoelt. Laat het in uw bewuste én onbewuste leven. En probeer dat alles dat zich in uw geest gevormd heeft naar iets abstracts om te zetten. Je zou met deze benadering kunnen zeggen, dat het schilderij al bestaat voordat de eerste verf uit de tube is geknepen.

Begin zelf met het maken van abstracte kunst. 

Als u met uw eerste abstracte schilderij bezig bent dan zijn er een aantal zaken die u doen moet voor u zelfs maar begint. Uiteraard moet u materialen hebben als doeken, verf en dergelijke. Elke handel in kunstenaarsmateriaal kan het u leveren. Een kort overzicht van wat u echt niet kunt missen:

Welke penselen zijn er nodig

Ook een amateurschilder heeft een aantal hele goede penselen nodig. Bezuinig daar nooit op. U hebt goed materiaal nodig. En goed schildermateriaal kost geld. Neem daarom in het begin niet te veel verschillende penselen. Als het u goed bevalt dan kunt u altijd uw collectie gemakkelijk uitbreiden.

Welke verf is goed te gebruiken voor abstracte kunst

Verf is altijd een persoonlijke keuze. Iedere schilder heeft zo zijn of haar voorkeuren als we het over kleuren hebben. Kies daarom doodgewoon de kleuren die u zelf mooi vindt. En waarvan u vindt dat ze deel uit moeten gaan maken van uw abstracte schilderingen.

Koop wel verf van een goede kwaliteit. Niet elke soort verf werkt even plezierig. Veel merken kennen verschillende kwaliteitslijnen. Probeer eens uit wat u goed bevalt. Acryl droogt veel sneller dan olieverf. Maar bij abstract werken kan dit ofwel handig zijn als u graag over een droge laag schildert of juist vervelend als u graag nat in nat werkt. Een kwestie van smaak dus maar wel iets om rekening mee te houden. Elke amateurschilder heeft zo een eigen voorkeur op dat punt.

Ondergrond

Tenslotte de ondergrond. Dat kan natuurlijk doek zijn. Maar noodzakelijk is dat zeker niet. U kunt in principe alles gebruiken wat u maar wilt. Als er maar verf op houdt. Experimenteren met verschillende materialen kan ook hier nooit kwaad. Begin nooit met al te dure ondergronden. Dan kan er nog eens iets misgaan zonder dat het kapitalen kost en u leert de verschillende materialen een beetje kennen.

En nu doen

Nu u uw materialen hebt bent u zo ver dat u kunt starten met uw abstracte schilderijen. Doe het gewoon. Wees niet bang van het materiaal. Doe af en toe eens een stapje terug en kijk wat het geworden is. Wees wel streng naar uzelf. Is het wat u in uw hoofd al gemaakt had? Nee? Doe het over. Maar laat u wel gaan. Wat echt fout kan het niet gaan. Het enige wat mis kan gaan is dat het schilderij niet datgene uitdrukt wat u wilt dat het uitdrukt. En als dat het geval is dan is het goed.

Dus waar wacht u nog op? Pak uw schildersmateriaal. Of haal het één en ander in de winkel en ga aan de gang.

U zult zelf ervaren wat een vrijheid het geeft om uw persoonlijke gevoelens vorm te geven. En is dat niet juist iets wat elke amateurschilder voor ogen staat als hij er aan begint?

Hoe leer je abstracte kunst lezen?
Kijk zonder direct te willen begrijpen
Veel mensen staan voor een abstract schilderij en stellen vrijwel onmiddellijk dezelfde vraag: "Wat stelt het voor?" Juist die vraag kan het begrijpen van abstracte kunst in de weg staan. Abstracte kunst is namelijk meestal niet bedoeld om een herkenbaar landschap, een portret of een voorwerp af te beelden. De kunstenaar wil vaak iets anders overbrengen: een gevoel, een gedachte, een ritme, een spanning of een bepaalde sfeer.

Wie abstracte kunst wil leren lezen, doet er daarom goed aan om eerst alle verwachtingen los te laten. Kijk niet naar wat je denkt te moeten zien, maar naar wat er daadwerkelijk aanwezig is. Geef jezelf de tijd om het werk rustig op je in te laten werken. Vaak ontstaan de eerste indrukken vanzelf.

Begin met objectief te kijken
Een goede manier om abstracte kunst te benaderen is door eerst alleen te beschrijven wat je ziet. Doe alsof je een onderzoeker bent die nog geen conclusies trekt.

Welke kleuren zijn gebruikt? Zijn de vormen strak of juist organisch? Zie je rechte lijnen of vloeiende bewegingen? Is de compositie rustig of juist druk? Zijn er grote kleurvlakken of veel kleine details? Welke materialen lijken gebruikt te zijn? Is de verf dik aangebracht of juist heel dun?

Door eerst objectief waar te nemen, voorkom je dat je te snel een betekenis probeert te bedenken. Je legt als het ware eerst de puzzelstukjes op tafel voordat je ze in elkaar probeert te leggen.

Let op de beeldmiddelen
In abstracte kunst zijn de beeldmiddelen vaak belangrijker dan een herkenbare voorstelling. Kleur, lijn, vorm, structuur, ritme, ruimte, contrast en compositie vormen samen de taal van het kunstwerk.

Vraag jezelf bijvoorbeeld af waarom een kunstenaar juist deze kleuren heeft gekozen. Warme kleuren kunnen energie uitstralen, terwijl koele kleuren juist rust kunnen oproepen. Rechte lijnen kunnen stabiliteit suggereren, terwijl gebogen lijnen beweging of zachtheid laten zien.

Ook herhaling speelt vaak een belangrijke rol. Terugkerende vormen of patronen kunnen ritme, orde of juist spanning oproepen. Door bewust naar deze beeldmiddelen te kijken, ontdek je dat abstracte kunst wel degelijk een eigen logica bezit.

Luister naar je eigen reactie
Abstracte kunst spreekt niet alleen je verstand aan, maar vooral ook je gevoel. Daarom is jouw persoonlijke reactie belangrijk.

Welke emoties roept het werk op? Voel je rust, verwarring, vrolijkheid, spanning of juist melancholie? Moet je glimlachen of word je juist stil? Denk je aan een herinnering of roept het schilderij bepaalde associaties op?

Er bestaan hierbij niet altijd goede of foute antwoorden. Twee mensen kunnen hetzelfde werk bekijken en toch iets heel anders ervaren. Dat maakt abstracte kunst juist zo interessant. De ontmoeting tussen het kunstwerk en de kijker is een belangrijk onderdeel van de betekenis.

Verdiep je in de kunstenaar
Hoewel je een abstract werk prima kunt beleven zonder achtergrondinformatie, kan kennis over de kunstenaar je blik verrijken.

Lees iets over de periode waarin het werk is ontstaan. Ontdek welke ideeën de kunstenaar belangrijk vond. Sommige abstracte kunstenaars waren geïnteresseerd in muziek, spiritualiteit, wiskunde of filosofie. Anderen wilden juist reageren op maatschappelijke veranderingen of nieuwe wetenschappelijke inzichten.

Door deze context te kennen, begrijp je beter waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt, zonder dat je eigen interpretatie verdwijnt.

Accepteer dat niet alles verklaard hoeft te worden
Een van de grootste verschillen tussen figuratieve en abstracte kunst is dat abstracte kunst niet altijd één vaste betekenis heeft. Juist de openheid is vaak onderdeel van het kunstwerk.

Veel mensen voelen zich ongemakkelijk wanneer zij niet direct begrijpen wat een schilderij betekent. Toch hoeft kunst niet altijd een duidelijke boodschap te bevatten. Soms is de ervaring belangrijker dan de verklaring.

Sta jezelf toe om vragen open te laten. Juist die nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat je steeds opnieuw naar hetzelfde werk kunt kijken en telkens nieuwe aspecten ontdekt.

Oefening maakt je blik rijker
Het leren lezen van abstracte kunst lijkt op het leren van een nieuwe taal. In het begin zie je vooral losse vormen en kleuren. Naarmate je meer kunst bekijkt, ontdek je patronen, stijlen en samenhangen die je eerder ontgingen.

Bezoek musea, galerieën en tentoonstellingen. Vergelijk werken van verschillende kunstenaars en probeer te benoemen waarom het ene werk je meer aanspreekt dan het andere. Lees af en toe een toelichting, maar kijk altijd eerst zelf voordat je de uitleg leest. Zo ontwikkel je een eigen manier van kijken.

Hoe vaker je abstracte kunst aandachtig bekijkt, hoe vertrouwder de beeldtaal wordt. Uiteindelijk ontdek je dat abstracte kunst niet vraagt om één juiste uitleg, maar om een open houding, aandachtige waarneming en de bereidheid om jezelf te laten verrassen. Dan verandert abstracte kunst van een raadsel in een boeiende dialoog tussen kunstenaar, kunstwerk en kijker.

Niet elke klodder verf is abstracte kunst
Een hardnekkig misverstand
"Dat kan mijn kind ook." Het is misschien wel de bekendste opmerking die wordt gemaakt wanneer iemand een abstract schilderij bekijkt. Veel mensen denken dat abstracte kunst niets meer is dan wat willekeurige verf die zonder nadenken op een doek is aangebracht. Alles wat geen herkenbare voorstelling heeft, wordt al snel als abstract bestempeld. Toch is dat een hardnekkig misverstand.

Een abstract schilderij ontstaat meestal niet door toeval alleen. Achter een overtuigend abstract kunstwerk schuilt vaak een doordacht proces waarin compositie, kleur, ritme, balans, materiaalgebruik en beeldtaal zorgvuldig op elkaar zijn afgestemd. Juist omdat er geen herkenbare voorstelling is die de aandacht vasthoudt, worden deze beeldende keuzes extra belangrijk.

Abstractie is een bewuste keuze
Abstracte kunst betekent niet dat een kunstenaar zomaar iets doet. Het betekent dat de kunstenaar bewust afziet van het letterlijk afbeelden van de zichtbare werkelijkheid. In plaats daarvan worden kleur, lijn, vorm, textuur, ruimte en compositie de belangrijkste bouwstenen van het kunstwerk.

Die keuze vraagt om kennis en inzicht. Een abstract kunstenaar moet begrijpen hoe kleuren elkaar beïnvloeden, hoe vormen spanning of rust kunnen oproepen en hoe een compositie het oog van de kijker door het beeld leidt. Zonder die kennis ontstaat vaak geen samenhangend geheel, maar slechts een verzameling losse verfsporen.

Toeval speelt soms een rol, maar nooit de hoofdrol
Veel abstracte kunstenaars maken gebruik van toeval. Verf mag uitlopen, materialen mogen onverwachte structuren vormen of penseelstreken ontstaan spontaan. Dat betekent echter niet dat het eindresultaat volledig willekeurig is.

De kunstenaar beoordeelt voortdurend wat wel en niet werkt. Soms wordt een schilderij tientallen keren aangepast. Kleurvlakken verdwijnen, lijnen worden versterkt, delen worden overschilderd en composities veranderen totdat het geheel in balans voelt.

Het toeval levert mogelijkheden aan, maar de kunstenaar beslist welke daarvan blijven bestaan. Juist die voortdurende afweging onderscheidt een artistiek proces van zomaar wat verf morsen.

Beeldmiddelen vormen de echte taal
In figuratieve kunst vertelt een boom dat het een boom is en een gezicht dat het een mens is. In abstracte kunst ontbreekt die herkenbare voorstelling. Daardoor moeten de beeldmiddelen het verhaal vertellen.

Een subtiel kleurcontrast kan spanning oproepen. Een herhaling van vormen kan ritme suggereren. Een groot leeg vlak kan rust geven, terwijl een opeenstapeling van lijnen juist onrust veroorzaakt. Ook formaat, textuur en materiaalkeuze dragen bij aan de betekenis van een werk.

Een goed abstract schilderij bezit daarom vaak een sterke interne logica. De afzonderlijke onderdelen ondersteunen elkaar en vormen samen een overtuigend geheel. Dat is iets anders dan een willekeurige verzameling verfstreken zonder onderlinge samenhang.

Oefening en ervaring maken het verschil
Veel abstracte kunstenaars hebben jarenlang geleerd om te tekenen, te schilderen en composities op te bouwen voordat zij zich volledig op abstractie richtten. Zij kennen de traditionele regels vaak uitstekend, maar kiezen er bewust voor om daarvan af te wijken.

Dat lijkt op een jazzmuzikant die vrij improviseert. De muziek klinkt spontaan, maar achter die vrijheid schuilt een grondige beheersing van toonladders, harmonie en ritme. Ook abstracte kunst vraagt om vakmanschap, zelfs wanneer het eindresultaat eenvoudig oogt.

Juist eenvoud is vaak moeilijk te bereiken. Hoe minder elementen een schilderij bevat, hoe belangrijker iedere lijn, iedere kleur en iedere vorm wordt.

Niet alles wat abstract oogt, is goede abstracte kunst
Dat een schilderij geen herkenbare voorstelling heeft, betekent nog niet dat het een sterk abstract kunstwerk is. Ook binnen de abstracte kunst bestaan kwaliteitsverschillen. Sommige werken missen balans, overtuigingskracht of een duidelijke beeldtaal. Andere schilderijen weten juist met weinig middelen een krachtige ervaring op te roepen.

Een ervaren kunstenaar weet keuzes te maken. Hij of zij weet wanneer een schilderij af is, welke elementen elkaar versterken en welke juist afbreuk doen aan het geheel. Die gevoeligheid ontwikkelt zich meestal pas na veel oefenen, kijken en experimenteren.

Kijk verder dan de eerste indruk
Wie abstracte kunst uitsluitend beoordeelt op de vraag of het moeilijk was om te maken, mist vaak de essentie. De waarde van een abstract schilderij ligt niet in het aantal uren werk of in de technische moeilijkheidsgraad alleen. Veel belangrijker is de vraag of het werk overtuigt als beeld. Is er samenhang? Ontstaat er spanning of rust? Blijven de vormen, kleuren en compositie de aandacht vasthouden?

Niet elk schilderij met willekeurige verfspatten is daarom abstracte kunst. Abstractie vraagt om bewuste keuzes, een ontwikkeld gevoel voor beeldende middelen en het vermogen om zonder herkenbare voorstelling toch een betekenisvolle visuele ervaring op te bouwen. Juist daarin schuilt de uitdaging én de kracht van abstracte kunst.

Tips voor het maken van een abstract werk

Varieer je penseelgebruik
Zorg voor een onregelmatig gebruik van je penseel. Gebruik ook eens iets anders. Borstels, spatels, sponsjes en noem maar op. Met wat fantasie zijn er duizenden alternatieven voor een penseel te vinden. 

Ga niet te lang door
Elk schilderij, abstract of niet, is kapot te schilderen door er te lang mee door te gaan. ER is een moment van stoppen en vaak is dat al eerder dan wordt aangenomen. Pas ermee op. Een werk waar veel werk in gestoken is, kan zo behoorlijk mishandeld worden.

Maak de vormen voldoende groot
Zorg voor een basis van enkele voldoende grote vormen. Ze vormen het fundament van je kunstwerk. Maar zorg dat die fundamenten wel gebruikt worden voor voldoende details zodat er wat te ontdekken blijft aan het werk

Geef het oog een rustpunt
Een oog dat blijft dwalen over een abstract kunstwerk heeft het lastig. Zorg er daarom voor dat er ergens een soort rustpunt is en dat het ook vrijwel automatisch naar dat rustpunt wordt toegeleid, bijvoorbeeld met gerichte figuren of toegepaste kleuren.

Zorg voor donker donker
Een abstract schilderij heeft zeer donkere plekken nodig om de kleuren van de lichtere plekken juist lekker uit te laten komen. Wees daarom niet bang om zeer donkere tinten te gebruiken maar wees voorzichtig met zwart uit de tube. 

Zorg voor afwisseling in de grenzen tussen kleuren
Zorg voor verschillende scheidingen tussen kleuren, van helemaal niets tot donkere scheidingslijnen. Zorg voor voldoende variatie om het abstracte werk levendig te houden. 

Verwijder het overbodige
Een schilderij bevat soms details die niet nodig of zelfs storend zijn. Verwijder die. Ze leiden af van wat er wel belangrijk is in je abstracte kunstwerk. 

Vertrouw op je intuïtie
Ieder mens heeft een zesde zintuig. Luister ernaar. Het heeft vaak, zo niet altijd, gelijk. Ook waar het het maken van kunst betreft. Zegt het zesde zintuig duidelijk "nee", doe het dan ook niet. 

Laat kleuren elkaar overlappen
Wees niet bang voor het overlappen van kleuren of zelfs het in elkaar lopen en mengen van kleuren. Het effect is vaak wat onvoorspelbaar maar is dat effect nu juist niet één van de aantrekkelijke zaken van abstracte kunst? 

Zorg voor voldoende negatieve ruimte
Negatieve ruimte, dus het deel van het schilderij is van belang voor rust, dieptewerking en scheiding van de belangrijkste delen in je abstracte werk. Negatieve ruimte is vaak net zo belangrijk als de normaal gebruikte ruimte.

Gebruik kleuren meermaals
Het regelmatig gebruik van kleuren kan voor meer rust zorgen en juist het effect dat je met het gebruik van deze kleur wilt bereiken, verder benadrukken.

Zorg voor genoeg contrast
Veel abstracte schilderijen kunnen nog wel wat contrast gebruiken. Een te laag contrast geeft vaak een wat saai effect en gaat ook ten koste van de dieptewerking. 

Gebruik vormen meermaals
Herhaal gerust bepaalde vormen in je abstracte werk. Je benadrukt die vormen ermee en ze worden sterk vertegenwoordigd in je kunstwerk. 

Gebruik meerdere lagen
Zorg altijd dat een abstract werk meerdere lagen bevat. Ze zorgen vaak voor betekenis en diepgang die de waarde van je abstracte werk in meerdere opzichten zal verbeteren.

Bescherm de lichtere plekken
De hoge lichten in je werk zijn vaak kwetsbaar. Zorg dat ze altijd de hoge lichten blijven. Dek ze zonodig af terwijl je nog met een werkstuk bezig bent. De lichte plekken zijn toch de plekken waar het oog als eerste naar toe wordt getrokken. 

Zorg voor iets onverwachts
Een kijker die in een abstract werk verrast wordt zal terugkeren naar dat werk en op zoek gaan naar meer van die verassingen. Dus zorg er bij het maken voor dat die ook vindbaar zijn. 

Doe eens een stapje terug
Elk abstract werkstuk wordt er beter van als het regelmatig uit meerdere hoeken en van verschillende afstanden wordt bekeken. Durf dus eens achteruit of opzij te stappen en kijk wat er daardoor aan het beeld verandert. 

Gebruik een simpele compositie
Zorg altijd dat een compositie simpel en herkenbaar is. Pas op voor een te ingewikkeld geheel waar het oog geen rust meer vindt. 

Abstracte kunst als therapie

Beschrijving
Abstracte kunst als therapie Abstracte kunst is heel wat meer dan een op het eerste gezicht willekeurige collectie kleuren en betekenisloze patronen die zomaar op een doek is neergezet. Vormen, ritmes en kleuren zijn zeker niet willekeurig. Volgens velen is er wel degelijk een therapeutisch aspect aan het voor een ongeschoolde kijker vrij willekeurige geheel. Die therapeutische waarde is terug te vinden in de vele stijlen die we zien in de kunstwereld van vandaag. We hebben het dan over abstracte kunst van een zeke…

Abstracte kunst als therapie

Abstracte kunst als therapie

Abstracte kunst is heel wat meer dan een op het eerste gezicht willekeurige collectie kleuren en betekenisloze patronen die zomaar op een doek is neergezet. Vormen, ritmes en kleuren zijn zeker niet willekeurig.

Volgens velen is er wel degelijk een therapeutisch aspect aan het voor een ongeschoolde kijker vrij willekeurige geheel. Die therapeutische waarde is terug te vinden in de vele stijlen die we zien in de kunstwereld van vandaag.

We hebben het dan over abstracte kunst van een zeker niveau, gemaakt door kunstenaars die het vak van abstract kunstenaar beheersen. Dat zijn kunstenaars die hun gevoelens van het moment weten vast te leggen in composities, in vlakken, lijnen en vooral kleuren. Overigens is van kleuren al langer bekend dat deze zeker een bepaalde gemoedstoestand geven. Ook ritme en patronen kunnen heel sterk inwerken op de menselijk geest.

Zouden we abstracte kunst gaan kopen, dan moeten we dus enig gevoel ontwikkelen voor wat we zien. Belangrijk is, dat we anders gaan kijken dan we normaal doen. Kijken en interpreteren gaan bij de meeste mensen samen, omdat we dat nu eenmaal van jongs af aan zo gewend zijn. Maar die vorm van kijken werkt hier niet. Deze vorm impliceert dat er een betekenis in het werk te zien is, die er niet echt is. Je zou kunnen zeggen dat deze manier van interpreteren er van uit gaat dat het kunstwerk echt iets tastbaars of concreets voorstelt. In plaats van zien moeten gaan waarnemen. Ofwel elke vorm van interpretatie en aannames vooraf loslaten.

Zelfs mensen zonder enig gevoel voor abstracte kunst kun je vaak al laten kiezen tussen twee werken. Er is bijna altijd wel een voorkeur. Beide werken stellen niets concreets voor. Maar waar is die voorkeur dan wél op gebaseerd? Dat is een interessante vraag die alleen beantwoord kan worden door aan te nemen dat er wel degelijk een proces in de hersenen plaats vindt door het bekijken van het schilderij. Een proces dat er voor zorgt dat er wel degelijk een vorm van keuze tussen twee werken mogelijk wordt.

Als we een abstract kunstwerk willen kopen, spelen dit soort zaken dus wel degelijk een grote rol. Als we een werk een prominente plek op de muur geven, dan zal het of we willen of niet een effect hebben op de omgeving. En dat geldt natuurlijk voor zowel de privé als de zakelijke omgeving.

Zeker in een omgeving waar we een bepaald gedrag willen sturen of er minimaal enige invloed op willen hebben is het toch van belang wat een abstract werk voor gevoel produceert. In een zakelijke omgeving waar we klanten gunstig willen stemmen moeten we geen kunst hebben die juist deprimerend werkt op die klant. Dat is op zich heel logisch maar vaak koopt men een schilderij om heel andere redenen. Omdat het in de aanbieding was, bijvoorbeeld. Omdat het een koopje leek. Omdat de verkoper er een goed verhaal bij wist te vertellen, omdat de achtergronden van de maker bekend waren. Afijn, noem de redenen maar op maar de enige juist, ondersteunen van de gewenste stemming, is er vaak net niet bij.

Kortom, de keuze van een abstract werk is niet zo eenvoudig en vanzelfsprekend. Het kan consequenties hebben op de plek waar het kunstwerk kan komen te hangen. Het is geen keuze die zomaar even snel genomen kan worden.

Hoewel abstract populair is in directiekamers mag je je afvragen of het er echt op zijn plek is. Er zitten uiteenlopende personen met uiteenlopende achtergronden en een werk kan gevolgen hebben voor iedereen die ermee geconfronteerd wordt.

En zeker op een plek waar goed denken, snelle reacties en een serieuze manier van besluiten nemen van groot belang is gelden andere normen dan wanneer een medewerker 's avonds na het werken op de bank ploft waar een abstract kunstwerk boven hangt. Dat moet ontspannend voor hem werken. Dat is duidelijk. En in de directiekamer moet de stemming in een actieve manier worden geïnvloed zodat er optimaal gewerkt en beslist kan worden.

Wat te denken van wachtkamers in een medische omgeving? Waar misschien mensen zitten met psychische klachten? Dan kan elke vorm van beïnvloeding zowel positief als negatief werken. Een abstract werk kan hun gemoedstoestand wellicht verbeteren maar zeker ook verergeren. Wachtkamers zijn nogal populair om kunst op te hangen maar het is maar de vraag of dat abstracte kunst moet zijn. Het risico van het ophangen van figuratief werk is vermoedelijk aanzienlijk kleiner.

Het mag duidelijk zijn dat het maken van een goed abstract werk nog niet zo eenvoudig is. Maar datzelfde geldt dus voor het kopen van een vergelijkbaar kunstwerk.

Laten we nog eens een paar suggesties bekijken. U bent wellicht bekend met het werk van Mark Rothko en Ellsworth Kelly. Zij maken grote vlakken met meestal één kleur per vlak. Op veel mensen hebben dit soort grote kleurvlakken een uitgesproken kalmerende en rustgevende werking. Zeker in een rumoerige of hectische omgeving kunnen dit soort werken een positief effect hebben.

De grote kleuroppervlakken hebben een soort van absoberend effect. Het vertraagt het denken waardoor dit minder springerig en meer doordacht wordt.

patronen waar echt niets in te ontdekken valt zoals bij de werken van Jackson Pollock, Peter Lanyon en Howard Hodgkin of vergelijkbare werken die hierop gebaseerd lijken hebben het effect om een rondmalend brein te remmen en zelfs tot een pauze aan te zetten waarbij er ruimte komt voor rustiger en gematigder gedachten. Gedachten die meer op logica aankomen. Dit soort werken kunnen de gedachten in een totaal andere richting sturen.

Schilderijen met kleurvlakken die in willekeurige richtingen lijken te lopen zoals de stijl van Hodgkin, kun je zien als een soort van puzzle van doeken of delen van doeken waarbij de kijker niet echt een rustpunt heeft en dus overal op het doek kan beginnen met kijken. Er zijn niet veel gebieden die veel effect lijken te hebben. Dat kan vertragend werken bij sterke emoties. Het kunstwerk heeft in dit geval niet zoveel effect op de versterking van emoties

Maar wat dan te denken van abstracte kunst met een duidelijke negatieve lading? Ook negatieve emoties zijn uit te drukken. Niet elk schilderij is per definitie positief. Maar is het niet beter dat een negatief denkend persoon de uitdaging met het kunstwerk aangaat dan dat deze negatieve gedachten in zijn hoofd rond blijven malen?

Samenvattend mogen we dus stellen dat een kunstwerk een behoorlijke hoeveelheid emotie kan bevatten, zeker als het is vastgelegd door een getalenteerd kunstenaar. En die emotie is dus aanwezig in de ruimte waar het komt te staan of aan de muur komt. Dat deze emoties hetgeen in de ruimte gebeurt moet steunen is dan wel duidelijk.

Gereedschapskist

Materialen

  • Acrylverf
+ 1 andere

Technieken