Doek

Doek Het begint als textiel en eindigt soms als meesterwerk Een doek is een geweven ondergrond waarop wordt geschilderd. Meestal gaat het om linnen of katoen dat over een houten spieraam wordt gespannen en vervolgens wordt voorbereid om verf te kunnen ontvangen. Schilderen op doek werd vanaf de renaissance steeds belangrijker. Vooral in Venetië was het praktisch: grote doeken waren lichter en gemakkelijker te vervoeren dan enorme houten panelen. Uiteindelijk werd doek een van de meest gebruikte dragers voor schilderkunst. Voordat een kunstenaar begint, wordt het textiel meestal behandeld met een grondering. Die voorkomt dat olie uit olieverf rechtstreeks in de vezels trekt en beïnvloedt tegelijkertijd hoe de verf zich laat aanbrengen. Moderne kunstenaars gingen ook het doek zelf onderzoeken. Ze lieten stukken ongegrond, veranderden de vorm of maakten de structuur bewust zichtbaar. Binnen fundamentele schilderkunst kan het doek daardoor net zo belangrijk worden als de verf erop. Open vanuit doek de deur naar linnen, spieraam, grondering en drager. Je ontdekt dat achter ieder schilderij een constructie schuilgaat die meestal pas opvalt wanneer je er bewust naar zoekt.