Bart van der Leck
Bart van der Leck Bart van der Leck – tussen voorstelling en abstractie Bart van der Leck behoort tot de belangrijkste Nederlandse vernieuwers van het begin van de twintigste eeuw. Hij werd in 1876 geboren in Utrecht en overleed in 1958 in Blaricum. Zijn naam wordt vooral verbonden met De Stijl, maar zijn artistieke ontwikkeling is veel breder. Juist zijn voortdurende zoektocht naar een evenwicht tussen herkenbare voorstelling en abstractie maakt hem bijzonder. Van der Leck begon zijn loopbaan in Utrechtse glasateliers. Het werken met glas-in-lood betekende dat vormen vereenvoudigd moesten worden en kleuren in duidelijk afgebakende vlakken terechtkwamen. Eigenschappen die later kenmerkend werden voor zijn schilderkunst waren dus al vroeg aanwezig. Vanaf ongeveer 1912 kreeg zijn schilderkunst steeds meer aandacht. Kunstpedagoog en criticus H.P. Bremmer zag zijn talent en bracht hem onder de aandacht van Helene Kröller-Müller. Zij werd zijn mecenas en ondersteunde hem jarenlang. Daardoor kreeg Van der Leck ruimte om zijn eigen beeldtaal verder te ontwikkelen. Hij vereenvoudigde menselijke figuren, dieren en landschappen steeds sterker. Details verdwenen en ruimtelijke diepte werd verminderd. Uiteindelijk bleven elementaire vormen en heldere kleurvlakken over. Vooral rood, geel en blauw kregen een belangrijke plaats, gecombineerd met zwart en wit. In 1916 ontmoette Van der Leck Piet Mondriaan. Die ontmoeting bleek voor beiden belangrijk. Mondriaan raakte onder de indruk van Van der Lecks gebruik van primaire kleuren en scherp begrensde kleurvlakken. Van der Leck werd op zijn beurt aangemoedigd door Mondriaans zoektocht naar abstractie. Hun wederzijdse beïnvloeding droeg bij aan de beeldtaal die later zo sterk met De Stijl verbonden zou worden. In 1917 behoorde Van der Leck tot de kunstenaars rond het tijdschrift De Stijl van Theo van Doesburg. Zijn verblijf binnen de beweging duurde echter kort. Van der Leck wilde zijn schilderkunst niet volledig onderwerpen aan een theoretisch systeem. Bovendien bleef voor hem een relatie met de zichtbare werkelijkheid belangrijk. Dat is goed zichtbaar in zijn werkwijze. Een mens, dier of gebeurtenis kon het uitgangspunt zijn, waarna hij het onderwerp steeds verder vereenvoudigde. Het uiteindelijke schilderij kan bijna abstract lijken, maar achter de vormen blijft vaak een herkenbare werkelijkheid verborgen. Van der Leck beperkte zich bovendien niet tot schilderijen. Hij ontwierp affiches, glas-in-lood, mozaïeken, tegels, typografie, meubels en later ook textiel en andere gebruiksvoorwerpen. Daarmee verbond hij autonome en toegepaste kunst. Zijn betekenis voor De Stijl wordt soms overschaduwd door Mondriaan en Van Doesburg. Toch was juist Van der Lecks vroege gebruik van primaire kleuren en vlakke, sterk vereenvoudigde vormen van grote invloed. Hij was geen kunstenaar die simpelweg de regels van De Stijl volgde. Hij hielp die beeldtaal eerst ontstaan en koos vervolgens zijn eigen weg. De biografische kern en de wederzijdse invloed met Mondriaan worden onder meer bevestigd door Museum Boijmans Van Beuningen en Kunstmuseum Den Haag.
Aan de muur
Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.