Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Post-impressionisme

Kunststroming
Welkom in mijn studeerkamer!

Post-impressionisme Toen alleen het licht niet meer genoeg was Post-impressionisme is een verzamelnaam voor kunstenaars die vanaf ongeveer 1886 voortbouwden op het impressionisme, maar tegelijkertijd nieuwe richtingen zochten. Licht en kleur bleven belangrijk, alleen wilden zij méér dan een vluchtige indruk van een moment vastleggen. Er ontstond geen gezamenlijke stijl. Paul Cézanne onderzocht hoe landschappen en voorwerpen konden worden opgebouwd uit stevige vormen. Vincent van Gogh gebruikte kleur en penseelstreken om emotie te versterken. Paul Gauguin koos voor grote kleurvlakken en symbolische betekenissen, terwijl Georges Seurat kleur juist systematisch onderzocht met kleine afzonderlijke toetsen. Juist die verschillen maken het post-impressionisme belangrijk. Vanuit dezelfde impressionistische basis ontstonden wegen naar expressionisme, fauvisme, kubisme, symbolisme en abstracte kunst. De term werd pas later populair, mede door kunstcriticus Roger Fry. Het is daarom geen stroming met een manifest, maar een handige verzamelnaam. Post-impressionisme vormt een kruispunt in de kunstgeschiedenis: kunstenaars namen de vrijheid van het impressionisme mee, maar besloten vervolgens ieder een andere richting uit te gaan.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

behoort tot

gerelateerd aan

verbonden met

wordt vertegenwoordigd door

Op mijn tafel

Beschrijving

KUNSTSTROMINGEN | Post-impressionisme Kunst in de nadagen van het impressionisme Geen echt samenhangende groep De schilders van het post-impressionisme hadden niet zozeer een gezamenlijk doel bij het schilderen maar werkten ieder voor zich. Ze leverden vooruitstrevend werk in de nadagen van de impressionistische richting. Toch kan er van een samenhangende groep kunstenaars daardoor niet gesproken worden. Deelnemende schilders We denken dan aan schilders als Manet, van Gogh, Cèzanne, Seurat en Gauguin. Deze kunstena…

Beschrijving

KUNSTSTROMINGEN | Post-impressionisme

Kunst in de nadagen van het impressionisme

Geen echt samenhangende groep

De schilders van het post-impressionisme hadden niet zozeer een gezamenlijk doel bij het schilderen maar werkten ieder voor zich. Ze leverden vooruitstrevend werk in de nadagen van de impressionistische richting. Toch kan er van een samenhangende groep kunstenaars daardoor niet gesproken worden.

Deelnemende schilders

We denken dan aan schilders als Manet, van Gogh,  Cèzanne, Seurat en Gauguin. Deze kunstenaars hadden hun wortels liggen in het impressionisme, maar waren alleen op zoek naar nieuwe wegen om vorm aan hun kunst te geven.

Ieder zijn specialisme

Cèzanne had daarbij een duidelijk voorkeur voor de manier waarop de voorstelling op het doek was opgebouwd. Van Seurat is bekend dat hij zich vooral richtte op de manier waarop het menselijk oog met het verschijnsel kleur omgaat. Van Gogh is vooraf bekend geworden door zijn zeer expressionistische manier van werken met een gedreven stijl, voorkomend uit zijn rusteloze innerlijk. Gauguin vinden we vooral terug in de symboliek, in het werken met lijnen en kleurvlakken.

De oorsprong van de naam

De oorsprong van de naam komt van een tentoonstelling in Londen met de naam "Manet en de post-impressionisten" die werd georganiseerd door Roger Fry. Fry was conservator van het New Yorkse Metropolitan Museum of Art geweest in de periode 1906 tot 1910. De tenstoonstelling op zich was geen succes en riep vooral weerstand en ergernis op. 

Maar het voordeel van een negatieve ontvangst is dan wel een flinke naamsbekendheid. En daarmee was het begrip post-impressionisme wel goed vastgezet. In feite was de naam nog niet eens bedacht. Het was meer dat de organisatoren het niet eens konden worden wat er nu voor een soort van verzamelnaam moest komen voor de getoonde werken. Een tweede expositie, twee jaar later, werd duidelijk positiever ontvangen door het publiek, wat waarschijnlijk weer samenhangt met het feit dat men inmiddels aan de naam gewend was geraakt. Nieuwe aanpak in de kunst wordt maar zelden positief opgepakt door het grote publiek, zo is in de geschiedenis wel gebleken.

Bekende namen zijn Manet, Gauguin, Cézanne  en Vincent van Gogh. De smaak van de grote massa werd door de aanhangers van het post-impressionisme volledig genegeerd.

Dit is bijvoorbeeld terug te vinden in het feit dat men gewoon de natuur weergaf zoals men die zag en geen poging deed daar iets verhalends in aan te brengen zoals in die tijd toch wel gebruikelijk was.

Typerende kunstenaars uit het  Post-impressionisme

- Vanessa Bell;

- Émile Bernard;

- Paul Cézanne;

- Edgar Degas;

- Maurice Denis;

- Vincent van Gogh;

- Duncan Grant;

- Henri Matisse;

- Paula Modersohn-Becker.

Andere onderliggende stromingen in de 19e eeuw

- Romantiek;

- Oriëntalisme;

- Mediëvalisme;

- Prerafaëlisme;

- Realisme;

- Materialisme;

- Impressionisme;

- Neo-impressionisme;

- Secessionisme;

- Symbolisme;

- Estheticisme;