Reductionistische schilderkunst

Reductionistische schilderkunst Minder beeldmiddelen kunnen juist méér aandacht opleveren Reductionistische schilderkunst is schilderkunst waarin een kunstenaar het aantal gebruikte beeldmiddelen bewust sterk beperkt. Kleur, vorm, lijn, materiaal en compositie worden teruggebracht tot wat voor het werk noodzakelijk wordt gevonden. Herkenbare voorstellingen, details en persoonlijke gebaren kunnen daarbij grotendeels of volledig verdwijnen. Reductionisme is geen scherp afgebakende kunststroming. Het is eerder een werkwijze of houding die binnen verschillende vormen van moderne en hedendaagse kunst voorkomt. Vooral geometrische abstractie, minimal art en monochrome schilderkunst kunnen reductionistische kenmerken hebben. Door elementen weg te laten, krijgt wat overblijft extra betekenis. Eén kleurvlak, een eenvoudige lijn, een herhaald patroon of de structuur van het schilderoppervlak kan het belangrijkste onderwerp worden. De aandacht verschuift daardoor van wat een schilderij voorstelt naar wat er daadwerkelijk te zien is. Reductionistische schilderkunst stelt zo een eenvoudige maar belangrijke vraag: hoeveel heeft een schilderij eigenlijk nodig om als kunstwerk te functioneren? Wil je verder? Onderzoek minimal art en ga daarna naar reductie, abstracte kunst, geometrische abstractie, monochrome schilderkunst, minimalisme, eenvoud, kleurvlak, lijn, vorm, raster, herhaling, compositie, materiaal, schilderoppervlak, Barnett Newman, Ad Reinhardt, Agnes Martin, Robert Ryman en fundamentele schilderkunst.