Hollandse romantiek

Hollandse romantiek Vertrouwde landschappen kregen in de negentiende eeuw een romantische sfeer De Hollandse romantiek was een negentiende-eeuwse kunststroming waarin Nederlandse kunstenaars elementen van de internationale romantiek verbonden met de eigen landschapstraditie. Anders dan in sommige andere landen lag de nadruk vaak minder op overweldigende natuur en dramatische emoties en meer op sfeervolle, herkenbare landschappen. Kunstenaars schilderden winterlandschappen, riviergezichten, stranden, bossen, stadsgezichten en landschappen met molens en boerderijen. Licht, wolken en weersomstandigheden werden gebruikt om de voorstelling extra sfeer te geven. Daarbij keken schilders ook terug naar de beroemde Nederlandse landschapsschilderkunst van de zeventiende eeuw. Een belangrijke vertegenwoordiger was Andreas Schelfhout, vooral bekend om zijn winterlandschappen. Ook Barend Cornelis Koekkoek speelde een grote rol en verwierf internationale bekendheid met zorgvuldig opgebouwde bos- en rivierlandschappen. De Hollandse romantiek vormde zo een verbinding tussen traditie en negentiende-eeuws natuurgevoel en leverde later een belangrijke achtergrond voor nieuwe ontwikkelingen in de Nederlandse landschapsschilderkunst. Wil je verder? Onderzoek Andreas Schelfhout en ga daarna naar Barend Cornelis Koekkoek, romantiek, landschapsschilderkunst, winterlandschap, rivierlandschap, stadsgezicht, zeegezicht, boslandschap, wolkenlucht, atmosfeer, natuurbeleving, pittoreske, sublieme, Nederlandse landschapstraditie, Jan van Goyen, Jacob van Ruisdael, Wijnand Nuijen, Johan Barthold Jongkind en Haagse School.