Videokunst

Videokunst Een camera kan meer doen dan alleen registreren Videokunst gebruikt bewegend beeld als artistiek medium. Vanaf de jaren zestig begonnen kunstenaars met videocamera's en televisiemonitoren te experimenteren. Anders dan film hoefde videokunst geen traditioneel verhaal te vertellen. Een kunstenaar kon rechtstreeks tegen de bezoeker spreken, een performance registreren of beeld gebruiken als onderdeel van een installatie. Adriana Piper gebruikte video vooral wanneer directe communicatie met het publiek belangrijk was. In werken als Cornered spreekt haar opgenomen verschijning de bezoeker rechtstreeks aan. Daardoor ontstaat een merkwaardige situatie: de kunstenaar is niet lichamelijk aanwezig, maar de kijker kan zich toch persoonlijk aangesproken voelen. De relatie met Adriana Piper: videokunst is een van de media waarmee Piper haar conceptuele en maatschappelijke ideeën vormgeeft. Video stelt haar in staat argumentatie, lichaam, stem en beeld te combineren en zo onderwerpen als identiteit, racisme en vooroordelen rechtstreeks bij de toeschouwer te brengen.