Tentoonstellingen van Levende Meesters

Tentoonstellingen van Levende Meesters De grote negentiende-eeuwse tentoonstellingen waar kunstenaars hun werk aan een breed publiek konden tonen De Tentoonstellingen van Levende Meesters waren de belangrijkste tentoonstellingen voor eigentijdse kunst in het negentiende-eeuwse Nederland. De eerste werd in 1808 georganiseerd, onder koning Lodewijk Napoleon en naar voorbeeld van de Parijse Salon. Daarna vonden ze tot 1917 in verschillende Nederlandse steden plaats. Voor kunstenaars waren deze tentoonstellingen belangrijk om zichtbaarheid, kopers en erkenning te krijgen. Duizenden bezoekers konden er recent werk bekijken en kunstwerken konden ook worden verkocht. Amsterdam en Den Haag waren belangrijke locaties; later werden onder meer Rotterdam, Utrecht en Groningen toegevoegd. Ook vrouwelijke kunstenaars konden werk inzenden. Daardoor vormen de tentoonstellingen een belangrijke bron voor onderzoek naar kunstenaars die later gedeeltelijk uit de kunstgeschiedenis verdwenen. Van de exposities verschenen catalogi met namen van kunstenaars en beschrijvingen van hun werken. Het RKD heeft een groot deel daarvan digitaal ontsloten. Wil je verder? Onderzoek Parijse Salon en ga daarna naar Lodewijk Napoleon, Koninklijk Instituut, kunsttentoonstelling, kunstsalon, tentoonstellingscatalogus, kunstkritiek, kunstmarkt, kunsthandel, kunstenaarsvereniging, vrouwelijke kunstenaars, vrouwen in de kunst, Arti et Amicitiae, Pulchri Studio, Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Groningen en Nederlandse negentiende-eeuwse schilderkunst.