Bruno Taut

Bruno Taut De architect die kleur, glas en sociale idealen met elkaar verbond Bruno Taut (1880–1938) was een Duitse architect en stedenbouwkundige die een belangrijke rol speelde in het Duitse expressionisme en de ontwikkeling van de moderne woningbouw. Hij zag architectuur niet alleen als bouwen, maar ook als middel om het dagelijks leven en de samenleving te verbeteren. Bekend werd zijn Glaspaviljoen voor de tentoonstelling van de Deutscher Werkbund in Keulen in 1914. Met gekleurd glas, licht en een opvallende koepel liet Taut zien dat moderne architectuur ook fantasierijk en expressief kon zijn. Na de Eerste Wereldoorlog was hij nauw betrokken bij de Arbeitsrat für Kunst en de kunstenaarscorrespondentie Gläserne Kette. Later verschoof zijn aandacht sterker naar praktische woningbouw. In Berlijn ontwierp hij grote woonwijken met betaalbare woningen, functionele plattegronden, groen en opvallend kleurgebruik. Taut laat daarmee een bijzondere ontwikkeling zien: van utopische expressionistische architectuur naar sociaal gericht modern bouwen. Wil je verder? Onderzoek Glaspaviljoen en ga daarna naar Deutscher Werkbund, Arbeitsrat für Kunst, Gläserne Kette, expressionistische architectuur, Neues Bauen, sociale woningbouw, modernisme, kleur in architectuur, Walter Gropius, Adolf Behne, Hermann Muthesius, Werkbundtentoonstelling 1914, Berlijnse woonwijken, utopische architectuur, functionalisme en stedenbouw.