Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Young British Artists (YBA's)

Organisatie
Welkom in mijn studeerkamer!

Young British Artists (YBA's) Hoe een groep jonge kunstenaars de Britse kunstwereld wakker schudde De Young British Artists, meestal afgekort tot YBA's, waren een losse generatie Britse kunstenaars die vanaf het einde van de jaren tachtig grote aandacht kreeg. Een belangrijk beginpunt was de tentoonstelling Freeze uit 1988, georganiseerd door kunststudent Damien Hirst. De YBA's gebruikten schilderkunst en sculptuur, maar ook fotografie, video, gevonden voorwerpen, dieren, afval en het eigen lichaam. Kunstenaars als Hirst, Tracey Emin, Sarah Lucas, Rachel Whiteread, Gary Hume en Gillian Wearing kregen internationale bekendheid. Verzamelaar Charles Saatchi speelde een belangrijke rol bij hun publieke doorbraak. De YBA's werden beroemd om provocatie, humor, ondernemerschap en een directe omgang met onderwerpen als seks, dood, identiteit en consumptiecultuur. Toch vormden zij geen beweging met één gezamenlijke stijl. Juist de enorme verschillen tussen hun werken kenmerken deze generatie, die Groot-Brittannië in de jaren negentig opnieuw tot een internationaal centrum voor hedendaagse kunst maakte.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

verbonden met

verwantschap met

wordt vertegenwoordigd door

Op mijn tafel

Beschrijving

KUNSTENAARS | Young British Artists Rebellen die de hedendaagse kunst voorgoed veranderden Een nieuwe generatie schudt de kunstwereld wakker Aan het einde van de jaren tachtig verscheen in Groot-Brittannië een groep jonge kunstenaars die de kunstwereld volledig op zijn kop zette. Zij werden bekend als de Young British Artists (YBA's). Hun werk was vernieuwend, provocerend en vaak controversieel. Ze maakten gebruik van ongebruikelijke materialen, schokkende onderwerpen en opvallende presentaties. Niet alleen de kuns…

Beschrijving

 

KUNSTENAARS | Young British Artists

Rebellen die de hedendaagse kunst voorgoed veranderden

Een nieuwe generatie schudt de kunstwereld wakker
Aan het einde van de jaren tachtig verscheen in Groot-Brittannië een groep jonge kunstenaars die de kunstwereld volledig op zijn kop zette. Zij werden bekend als de Young British Artists (YBA's). Hun werk was vernieuwend, provocerend en vaak controversieel. Ze maakten gebruik van ongebruikelijke materialen, schokkende onderwerpen en opvallende presentaties. Niet alleen de kunstwerken trokken aandacht, maar ook de manier waarop zij zichzelf presenteerden. De YBA's maakten van kunst een onderwerp van maatschappelijk debat en wisten wereldwijd veel belangstelling te trekken.

De bekendste vertegenwoordiger van deze beweging is zonder twijfel Damien Hirst, maar ook kunstenaars als Tracey Emin, Sarah Lucas, Marc Quinn, Jake en Dinos Chapman, Gillian Wearing, Rachel Whiteread, Gary Hume, Chris Ofili en Jenny Saville behoren tot deze invloedrijke generatie.

Damien Hirst als gezicht van de beweging
Damien Hirst groeide uit tot het internationale boegbeeld van de Young British Artists. Hij verwierf wereldwijde bekendheid met werken waarin leven, dood, wetenschap en vergankelijkheid centraal staan. Zijn beroemde haai op sterk water, The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living, werd een icoon van de hedendaagse kunst.

Ook zijn vitrines met medische objecten, dieren op formaldehyde en de kleurrijke Spot Paintings maakten hem beroemd. Hirst liet zien dat een kunstwerk niet alleen mooi hoeft te zijn, maar ook vragen kan oproepen over het menselijk bestaan. Zijn werk zorgde voor bewondering én kritiek, precies zoals de YBA's graag zagen.

Vernieuwing door provocatie
De Young British Artists wilden de grenzen van de kunst verleggen. Zij vonden dat vrijwel alles kunst kon zijn, zolang het een idee of discussie opriep. Hun werken gingen over onderwerpen als identiteit, seksualiteit, religie, consumptiemaatschappij, geweld en sterfelijkheid.

Tracey Emin maakte persoonlijke installaties waarin haar eigen leven centraal stond, waaronder het beroemde My Bed. Sarah Lucas gebruikte alledaagse voorwerpen om humor en maatschappelijke kritiek te combineren. Marc Quinn onderzocht het menselijk lichaam met sculpturen van onder andere zijn eigen bevroren bloed. Rachel Whiteread maakte afgietsels van lege ruimtes en liet daarmee zien dat ook afwezigheid een onderwerp van kunst kan zijn.

De invloed van Charles Saatchi
Een belangrijke rol in het succes van de Young British Artists werd gespeeld door verzamelaar Charles Saatchi. Hij kocht werk van veel jonge kunstenaars en organiseerde spraakmakende tentoonstellingen, waaronder Sensation in 1997. Dankzij deze exposities kregen de YBA's internationale bekendheid.

Saatchi begreep dat media-aandacht een belangrijke rol speelde in de kunstwereld. Controversiële kunstwerken leverden publiciteit op, waardoor de kunstenaars nog bekender werden. Hierdoor ontstond een nieuwe manier waarop kunst, marketing en media elkaar versterkten.

Blijvende invloed op de hedendaagse kunst
Hoewel de grootste bekendheid van de Young British Artists in de jaren negentig lag, is hun invloed nog steeds zichtbaar. Zij maakten de weg vrij voor conceptuele kunst waarin ideeën belangrijker kunnen zijn dan traditionele technieken. Ook de combinatie van kunst, media en ondernemerschap werd mede door de YBA's sterk ontwikkeld.

Damien Hirst blijft daarbij een van de meest besproken kunstenaars van zijn generatie. Zijn werk laat zien hoe kunst tegelijkertijd schoonheid, afkeer, nieuwsgierigheid en verwondering kan oproepen. De Young British Artists bewezen dat kunst niet alleen bedoeld is om bekeken te worden, maar ook om gesprekken op gang te brengen en maatschappelijke grenzen ter discussie te stellen. Daarmee behoren zij tot de meest invloedrijke kunstbewegingen van de recente kunstgeschiedenis.