Genrehiërarchie

Genrehiërarchie Toen het onderwerp bepaalde hoe hoog kunst werd gewaardeerd De genrehiërarchie is een traditionele rangorde van onderwerpen binnen de schilderkunst. Vooral vanaf de zeventiende eeuw werd aan Europese kunstacademies bepaald dat sommige genres meer aanzien verdienden dan andere. Bovenaan stond meestal de historieschilderkunst. Daaronder volgden het portret, de genreschilderkunst, het landschap en het stilleven. De precieze indeling kon per land en periode verschillen. Achter deze rangorde zat een gedachte over wat van een kunstenaar werd verlangd. Een historieschilder moest niet alleen goed kunnen schilderen, maar ook kennis hebben van anatomie, compositie, geschiedenis, religie, mythologie en menselijke emoties. Het schilderen van bloemen, voedsel of gebruiksvoorwerpen werd daarom als minder intellectueel veeleisend beschouwd. In de moderne kunst verloor deze hiërarchie haar gezag. Een stilleven, landschap of alledaags voorwerp kon net zo belangrijk worden als een groot historisch tafereel. Wil je verder? Onderzoek historieschilderkunst en ga daarna naar portret, genreschilderkunst, landschap, stilleven, academische kunst, kunstacademie, Salon, allegorie, mythologische schilderkunst en klassieke oudheid.